Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Οδοιπορικό στη Δραπετσώνα

Κυριακή 5 Οκτώβρη, 11.30 π.μ.- 13.30 μ.μ.
  



Το τμήμα Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας, η Δημοτική Βιβλιοθήκη Δραπετσώνας, τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ) και η ραδιοφωνική εκπομπή "H Ιστορία στο Κόκκινο" (Στο Κόκκινο 105.5) οργανώνουν την Κυριακή 5 Οκτωβρίου έναν ιστορικό περίπατο στις γειτονιές της Δραπετσώνας.
Με αφετηρία το σταθμό του ΟΣΕ (απέναντι από την πύλη Ε3) θα περπατήσουμε δίπλα στις παράγκες και τα παραπήγματα των προσφύγων, στα ερειπωμένα εργοστάσια και στις εργατικές πολυκατοικίες και θα συζητήσουμε για την ιστορία της πόλης και τις ιστορίες των κατοίκων της. Το βλέμμα μας θα είναι στραμμένο στη θάλασσα που παραμένει μακριά από τις ανάγκες των κατοίκων και θα κουβεντιάσουμε για τους ελεύθερους χώρους και το σχέδιο τοπικών συλλογικοτήτων  να δημιουργηθεί μητροπολιτικό πάρκο στο χώρο του πρώην εργοστασίου της Εταιρείας Λιπασμάτων.
Η περιδιάβασή μας στις γειτονιές της Δραπετσώνας θα φωτίσει πλευρές της ιστορίας της και την καθημερινότητα εκείνων που  μεγάλωσαν και έζησαν στις παράγκες, εργάστηκαν στα Λιπάσματα και τα Τσιμέντα, πολέμησαν με τον ΕΛΑΣ και εξορίστηκαν τη περίοδο της χούντας. Οι «επικίνδυνοι πολίτες» της Δραπετσώνας θα μας ξεναγήσουν στις δικές τους γειτονιές: από την προσφυγογειτονιά του Μεσοπολέμου με τις μεγάλες απεργίες στα εργοστάσια, τους αγώνες της Κατοχής και την Αντίσταση, στη μεταπολεμική προσπάθεια ανασυγκρότησης και το γκρέμισμα των παραπηγμάτων μέχρι τη σημερινή μεγάλη προσπάθεια να αποκτήσει η πόλη διέξοδο στη θάλασσα
Ο Δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας φιλοδοξεί με την πρωτοβουλία αυτή αφενός να γνωρίσουν οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της πόλης μας τις άγνωστες και τις γνωστές πτυχές της ιστορίας της και αφετέρου να αποτελέσει η δράση αυτή έναν ακόμα σταθμό στη διεκδίκηση της πρώην βιομηχανικής ζώνης της περιοχής και την δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου.  

Κυριακή 5 Οκτώβρη, 11.30 π.μ.- 13.30 μ.μ.


Πρόγραμμα:
11.30 π.μ.  Σημείο εκκίνησης ο σταθμός του ΟΣΕ απέναντι από τη πύλη Ε3.
(δέκα λεπτά με τα πόδια από τον ηλεκτρικό-υπάρχει και το λεωφορείο του ΟΛΠ μέσα από το λιμάνι)
Καλωσόρισμα, ανακοίνωση του προγράμματος και σύντομη αναφορά στην ιστορία του συνοικισμού. Περνάμε το γεφυράκι που βρίσκεται πάνω από το σταθμό και μπαίνουμε στον παλιό προσφυγικό συνοικισμό.

Πρώτη στάση: Καστράκι.  Αναφορά στη Δραπετσώνα των αρχών του 20ού αιώνα, την περίοδο που εγκαθίστανται οι πρώτοι κάτοικοι και που ξεκινούν τη λειτουργία τους τα πρώτα εργοστάσια. Μπαίνουμε στην Εθνικής Αντιστάσεως.
Ελένη Κυραμαργιού (ιστορικός)

Δεύτερη στάση: τα πορνεία και οι φυλακές των Βούρλων. Οι ρεμπέτες, οι τεκέδες και τα πορνεία πριν το 1940
Βασίλης Πισιμισης (συλλέκτης-συγγραφέας)
Θωμάς Σιδερης (δημοσιογράφος)
Η μετατροπή των πορνείων σε φυλακές και η μεγάλη απόδραση των Βούρλων. Ελένη Κυραμαργιού

Τρίτη στάση:  2o Λύκειο-Δημαρχείο Δραπετσώνας. Στο κέντρο του προσφυγικού συνοικισμού θα μιλήσουμε για την προσφυγική εγκατάσταση, την αυτοστέγαση και τα παραπήγματα. Προβολή της ταινίας του 2ου Λυκείου «Πίσω από τη βιτρίνα η Δραπετσώνα» (10 λεπτά). Επίσκεψη στην έκθεση φωτογραφίας του σχολείου.
2ο λύκειο - Μαρία Ραυτοπουλου (φιλόλογος)

Τέταρτη Στάση: Γκρεμός, οδός Καζαντζάκη. Η αδιαφορία του Κράτους για την αποκατάσταση των προσφύγων, οι αγώνες των κατοίκων με αποκορύφωμα την μάχη της παράγκας και η αποκατάστασή την περίοδο της δικτατορίας.
Γιώργος Χατζοπουλος (συλλέκτης και συγγραφέας βιβλίων ιστορίας της περιοχής)
Νίκος Μπελαβιλας (αρχιτέκτονας)

Πέμπτη στάση: Η βιοτεχνική και βιομηχανική ανάπτυξη της περιοχής. Αναφορά στις επιχειρήσεις, το προσωπικό τους αλλά και τις μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις.
Νίκος Μπελαβιλας
Η εκλογική συμπεριφορά των κατοίκων της Δραπετσώνας και η κοινωνική μεταστροφή των κατοίκων, οι πρόσφυγες γίνονται εργάτες.
Ηλίας Νικολακοπουλος  (πολιτικός επιστήμονας)

Έκτη στάση: πάρκο εργατιάς, συνοικισμός Λιπασμάτων. Βόρειο σύνορο της Εταιρείας Λιπασμάτων. Συνοπτική παρουσίαση των τριών μεγαλύτερων εργοστασίων της περιοχής (Λιπάσματα, Βασιλειάδης, ΑΓΕΤ) και στο θέμα της Ανάπλασης της πρώην βιομηχανικής ζώνης.
Ελένη Κυραμαργιού

Γιώργος Τσιρίδης (μαθηματικός-συγγραφέας)
Πηγή:ΑΣΚΙ


Και να κλείσουμε με ένα τραγούδι αφιερωμένο στους "λιποτάκτες" του Πειραιά. Σε όσους δεν δείλιαζαν κάποτε να ομολογήσουν ότι τους άρεσε να κατεβαίνουν στο λιμάνι για να βλέπουν τις βάρκες να κουνιούνται!
πριν ..γίνει απαξιωτικό σχόλιο για τους χασομέρηδες και τους άφραγκους..
Μίκης Θεοδωράκης - Όμορφη πόλη (Πρώτη εκτέλεση)
https://www.youtube.com/watch?v=ivmkHc1CbtE
Όμορφη πόλη (μουσική Μίκη Θεοδωράκη - Στίχοι-Γιάννη Θεοδωράκη) από το δίσκο "Λιποτάκτες". 
Τραγουδά ο Γιάννης Θεοδωράκης με συνοδεία στα όργανα τον Μανώλη Χιώτη  και τον  Δημήτρη Φάμπα.

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Τα διόδια του θανάτου

ΙΡΑΚ 2014

Δεν υπάρχουν λόγια. Ας μιλήσουν οι αριθμοί.

 UNICEF: Εκτός σχολείου 30 εκατ. παιδιά λόγω συρράξεων και έκτακτων αναγκών
Τα 30 εκατομμύρια παιδιών που δεν πηγαίνουν σχολείο λόγω συρράξεων ή έκτακτων αναγκών είναι το μισό του συνολικού αριθμού εκτός εκπαιδευτικών  συστημάτων. 
Σχολεία έχουν γίνει στόχοι και εκατομμύρια εκτοπισμένα παιδιά έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τα μαθήματά τους.

Στη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σχολεία θα παραμείνουν κλειστά τουλάχιστον μέχρι το τέλος του έτους, λόγω της επιδημίας  Έμπολα, που επηρεάζει πάνω από 3,5 εκατομμύρια παιδιά.

«Για τα παιδιά που βιώνουν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, η εκπαίδευση είναι ένα σωσίβιο», δήλωσε η Josephine Bourne, επικεφαλής των παγκόσμιων  προγραμμάτων εκπαίδευσης της UNICEF. «Το να είναι σε θέση να συνεχίσουν να μαθαίνουν προσφέρει στα παιδιά μια αίσθηση ομαλότητας που μπορεί να τα  βοηθήσει να ξεπεράσουν ψυχικά τραύματα - και είναι μια επένδυση - όχι μόνο για μεμονωμένα παιδιά, αλλά και για τη μελλοντική δύναμη των κοινωνιών τους.
Χωρίς τις γνώσεις, τις δεξιότητες και την υποστήριξη που παρέχει η εκπαίδευση, πώς μπορούν αυτά τα παιδιά και νέοι άνθρωποι ξαναχτίσουν τη ζωή τους και τις κοινότητές τους;»

Στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το ένα τρίτο των σχολείων είτε είχαν χτυπηθεί από σφαίρες, πυρποληθεί, λεηλατηθεί ή καταληφθεί από ένοπλες ομάδες.

Στη Γάζα, πάνω από 100 σχολεία που χρησιμοποιήθηκαν ως καταφύγια για πάνω από 300.000 ανθρώπους που εκτοπίστηκαν κατά τη διάρκεια της πιο πρόσφατης σύγκρουσης στη Γάζα χρειάζονται αποκατάσταση.

Στη βορειοανατολική Νιγηρία, μαθητές και εκπαιδευτικοί έχουν σκοτωθεί και απαχθεί στη βορειοανατολική Νιγηρία, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 200 κοριτσιών που δεν έχουν ακόμη απελευθερωθεί.

Στη Συρία, σχεδόν 3 εκατομμύρια παιδιά, το μισό του σχολικού πληθυσμού της Συρίας, τώρα δεν παρακολουθούν μαθήματα σε τακτική βάση.

Στην Ουκρανία, περίπου 290 σχολεία έχουν καταστραφεί ή υποστεί βλάβες στις πρόσφατες μάχες.
«Ένας αριθμός ρεκόρ καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σημαίνει ότι περισσότερα παιδιά από ποτέ βρίσκονται σε κίνδυνο και χρειαζόμαστε επειγόντως τους πόρους για να φθάσουμε σε αυτά τα παιδιά», τόνισε.(ζητώντας μεγαλύτερη χρηματοδότηση)
Συνέχεια εδώ:http://www.tanea.gr/news/world/article/5156961/unicef-ektos-sxoleioy-30-ekatommyria-paidia-logw-syrraksewn-kai-ektaktwn-anagkwn
 [09/06/2013] Κένυα:
Δέκα τραυματίες από δύο επιθέσεις με χειροβομβίδες στο Ναϊρόμπι και στη Μομπάσα

10/06/2013 
Στυγνή δολοφονία αμάχων στο Κουσέιρ της Συρίας, καταγγέλλουν ακτιβιστές
Τη δολοφονία τουλάχιστον 100 ανθρώπων που προσπαθούσαν να διαφύγουν από την πόλη Κουσέιρ μετά την κατάληψή της από δυνάμεις του Άσαντ, και της οργάνωσης Χεζμποπλάχ του Λιβάνου, κατήγγειλαν χθες ακτιβιστές της συριακής αντιπολίτευσης.
Γάζα 2014

"Η" Online 16/10/2012  Ερυθρός Σταυρός: 72 εκατ. άνθρωποι αναγκάστηκαν να γίνουν πρόσφυγες το 2011

 10/06/2013 
 Ιράκ: Δώδεκα νεκροί σε τρεις επιθέσεις επιθέσεις βόρεια της Βαγδάτης
Δώδεκα άνθρωποι σκοτώθηκαν σήμερα το πρωί στη διάρκεια τριών επιθέσεων που σημειώθηκαν ταυτόχρονα σε αγορά της πόλης Τζουντάιντα αλ-Σατ της επαρχίας Ντιγιάλα, βορείως της Βαγδάτης, έγινε γνωστό από την αστυνομία και από νοσοκομειακή πηγή
25/12/2013
Ιράκ: Στόχος οι χριστιανοί σε βομβιστικές επιθέσεις ανήμερα Χριστουγέννων με 40 νεκρούς
18/09/2014 
Ιράκ: Είκοσι τρεις νεκροί από αλλεπάλληλες επιθέσεις αυτοκτονίας στη Βαγδάτη
14 Ιουλίου 2013 Ουγκάντα
Ουγκάντα: Πάνω από 55.000 οι Κονγκολέζοι πρόσφυγες

22 Σεπτεμβρίου 2014 
Τουρκία: Πάνω από 100.000 Κούρδοι πρόσφυγες μπήκαν στη χώρα 
Εκατοντάδες Κούρδοι τουρκικής και συριακής καταγωγής κατέστρεψαν μέρος του φράκτη στα σύνορα των δύο χωρών και εισήλθαν διά της βίας στη Συρία, προκειμένου να ενισχύσουν τις κουρδικές δυνάμεις στις μάχες εναντίον των τζιχαντιστών γύρω από την Άιν αλ Άραμπ 

31 Αυγούστου 2014
Νιγηρία: Σφαγή αμάχων από τη Μπόκο Χαράμ
Οι ισλαμιστές της Μπόκο Χαράμ έχουν καταλάβει πολλές περιοχές  στα βορειοανατολικά της Νιγηρίας κοντά στα σύνορα με το Καμερούν, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο κράτος.

16.12.2013

Σχεδόν 2 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί εξαιτίας των συγκρούσεων στο Νταρφούρ

ΟΗΕ: 3 εκατομμύρια οι Σύροι πρόσφυγες - Ο μισός συριακός πληθυσμός ... έχει εκτοπισθεί

26 Σεπτεμβρίου 2014 
Έκκληση του Ερυθρού Σταυρού: Προστατέψτε τους αμάχους
H Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού (ΔΕΕΣ) κατήγγειλε ότι οι αεροπορικές επιδρομές υπό την ηγεσία των ΗΠΑ εναντίον των ισλαμιστών ανταρτών στο Ιράκ και τη Συρία έχουν προκαλέσει ολέθρια ανθρωπιστική κρίση.

Όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές στις συγκρούσεις που εξαπλώνονται στις δύο χώρες πρέπει να προστατεύσουν τους πολίτες και να επιτρέψουν τη διανομή βοήθειας, επισήμανε η ΔΕΕΣ, που εδρεύει στη Γενεύη, σε μια ανακοίνωση που εξέδωσε.

Οι μάσκες πέφτουν... 
25/09/2014 
Ενα μεταγωγικό αεροσκάφος με  ΦΟΡΤΙΟ ΟΠΛΩΝ προς τους Κούρδους   αντάρτες που μάχονται κατά των τζιχαντιστών έστειλε η Γερμανία. 
H ξενοφοβική και ρατσιστική Ευρώπη των ιδιωτικοποίησεων, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, της καπιταλιστικής ολιγαρχίας και των ανισοτήτων δείχνει το αληθινό της πρόσωπο(από σχόλιο).
Ένα  παιδί τρώει κοντά στα κατεστραμμένα σπίτια στη Γάζα. Φωτογραφία: Φεβρουάριος 2009 -news.bbc.co.uk
Φρένο στην παροχή ασύλου ζητά η Γερμανία

Ζητεί αναθεώρηση της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής για τα σύνορά της!!
(σχόλιο κάτω από το δημοσίευμα)
Σε ελεύθερη μετάφραση "κόψτε το λαιμό σας " εμείς κλείνουμε τα σύνορα δε ξαναδίνουμε άσυλο και κρατήστε τους στη χώρα σας ..... ωραία κοινή Ευρωπαϊκή πολιτική…. Σας φορτώνουμε εκατομμύρια εγκλωβισμένους αλλοδαπούς λόγω πολέμων και αναταραχών που προκάλεσε η δύση (Μη γελιόμαστε… βλέπε Συρία, Λιβύη κτλ) αλλά και λόγω Σέγκεν και βγάλτε τα πέρα αν (κτύπα ξύλο) εξαγριωθούν επειδή δε μπορούν να φύγουν από εδώ

 26/09/2014
Κάμερον: Ο αγώνας κατά των τζιχαντιστών θα πάρει χρόνια.. Ναι στους βομβαρδισμούς εναντίον του Ισλαμικού Κράτους

2014 Μεσόγειος

25/09/2014 
Η Αίγυπτος κατηγόρησε τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν ότι υποστηρίζει την τρομοκρατία και προσπαθεί να προκαλέσει χάος στη Μέση Ανατολή, μετά την ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κατά την οποία αμφισβήτησε τη νομιμότητα του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι.
2014 Μεσόγειος

Ας τελειώσουμε εδώ.Γράφει ο Ammar Abdulhamid 
Μόνο ένα σύντομο διάλειμμα σε μια διαρκή εκστρατεία εθνοκάθαρσης, μια συνεχιζόμενη πράξη τρέλας, που μας κάνει όλους  συνένοχους σε διάφορους βαθμούς  ντροπής.
http://www.syrianrevolutiondigest.com/2013/05/a-regulation-massacre.html

Συνεχίζεται

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Συνέδριο για το "Βασικό Εισόδημα"





Φέρνοντας το Βασικό Εισόδημα εκεί που το χρειαζόμαστε περισσότερο.

Με τη στήριξη ακτιβιστών από όλη την Ευρώπη, η ομάδα για το UBI Ελλάδας -μέλος της συμμαχίας για το "Χωρίς Όρους Βασικό Εισόδημα Ευρώπης" (UBIE) – οργανώνει μία κεντρική συνεδριακή εκδήλωση για το Βασικό Εισόδημα, την Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα, με τίτλο: 
“ Ένα όραμα για το μέλλον: Εάν όχι ΤΩΡΑ; Πότε;
Μετατρέποντας την κρίση σε ευκαιρία για την εφαρμογή του Άνευ Όρων Βασικού Εισοδήματος στην Ευρώπη”

Αθήνα, 26 Σεπτεμβρίου 2014
Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη
Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης

Θα υπάρξουν εργαστήρια από τις 4μμ έως και τις 6μμ από ακτιβιστές, συμπεριλαμβανομένων των Sarah Thorne του Basic Income UK καθώς και ερευνητών του UBI στο Social Sculpture Research Unit της Οξφόρδης, του Otto Lüdeman, από το Δίκτυο Βασικού εισοδήματος του Αμβούργου, και του Jouko Hemmi από το  BIEN Φινλανδίας και ακτιβιστή του UBI εδώ και δεκαετίες.

Στο συνέδριο που θα ξεκινήσει στις 6 μμ, κεντρικός ομιλητής θα είναι ο οικονομολόγος Guy Standing, ιδρυτής του Παγκόσμιου Δικτύου για το Βασικό Εισόδημα (BIEN) και συγγραφέας του βιβλίου “Το Πρεκαριάτο”. 

Τη συζήτηση θα συντονίζει ο Φίλιππος Δραγούμης, συγγραφέας – Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων και ο Karl Widerquist, πρόεδρος του BIEN.

Θα συμμετέχουν ο Μάνος Ματσαγγάνης, καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και εκπρόσωποι από το Βασικό Εισόδημα Ελλάδας. Επίσης θα συμμετέχει o Stanislas Jourdan, ακτιβιστής και μέλος της Γαλλικής Ομάδας για το Βασικό Εισόδημα, εκπρόσωπος τον Ισπανών Podemos, o Νίκος Χρυσόγελος από το κόμμα  Πρασίνων και ο Bernard Kundig, μέλος του Βασικού Εισοδήματος Ελβετίας, όπου έχει οργανωθεί δημοψήφισμα μέσα στο 2016, παρά την αρνητική στάση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στο θέμα.

Η Ελληνική ομάδα του Βασικού Εισοδήματος

Η Ελληνική ομάδα για το Βασικό Εισόδημα ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2013  και παραμένει αφοσιωμένη στην προώθηση του Βασικού Εισοδήματος σε Ελλάδα και Ευρώπη.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας καλούμε να συμμετέχετε στην εκδήλωση που διοργανώνει το UBIE (Βασικό Εισόδημα Χωρίς Όρους στην Ευρώπη) σε μία μέρα συζήτησης, παραγωγής ιδεών και σχεδιασμού για το μέλλον της χειραφέτησης στην Ευρώπη και παραπέρα, την Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου, στο πολιτιστικό κέντρο Μελίνα Μερκούρη, Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης, στην Αθήνα.
Για να εγγραφείτε στην εκδήλωση, στείλτε μας ένα e-mail με το όνομα σας και το θέμα “UBIE Athens Registration” στο info@basicincome.gr
Πρόγραμμα και περισσότερα (εδώwww.basicincome.gr

Μετατρέποντας την κρίση σε ευκαιρία για την εφαρμογή του Άνευ Όρων Βασικού Εισοδήματος στην Ευρώπη.
UBIE Conference
Το UBIE είναι ένα δίκτυο από οργανισμούς και άτομα που έχουν διαφορετική κουλτούρα, μιλούν διαφορετικές γλώσσες, αλλά πιστεύουν από κοινού ό,τι το Βασικό Εισόδημα είναι μια βιώσιμη μακροχρόνια λύση για την ευημερία των κοινωνιών μας.
Γι’αυτό εργαζόμαστε μαζί για να προωθήσουμε την ιδέα του Άνευ όρων Βασικού Εισοδήματος μέχρι να πετύχουμε την εφαρμογή του σε όλη την Ευρώπη, και την αναγνώριση του ως ένα Παγκόσμιο Ανθρώπινο Δικαίωμα.
Το UBIE συνδέει ακτιβιστές από 25 Ευρωπαϊκές χώρες.

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Ολονυκτία καθαριστριών έξω από τον Άρειο Πάγο

Έξω από τον Άρειο Πάγο βρίσκονται οι απολυμένες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, καθώς την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου αναμένεται η απόφαση του Αρείου Πάγου επί της αίτησης του υπουργείου Οικονομικών για αναίρεση της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που τις έχει δικαιώσει, ορίζοντας την επαναπρόσληψή τους.
Όσοι πιστοί..προσέλθετε

Η απόφαση του Αρείου Πάγου αναμένεται να τελεσιδικήσει την υπόθεση.
Να μην επιστρέψουν οι καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών στις θέσεις τους θα προτείνει ο αρμόδιος εισηγητής.

Τι εκτιμά ο συνήγορος υπεράσπισης

 Την εκτίμηση ότι η εισήγηση του αρεοπαγίτη, Χριστόφορου Κοσμίδη, δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα εκφράζει, μιλώντας στο news.gr, ο συνήγορος υπεράσπισης των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, Γιάννης Καρούζος. Όπως χαρακτηριστικά λέει ο κύριος Καρούζος "η συγκεκριμένη εισήγηση είναι απολύτως αβάσιμη και αντιμετωπίζει την επιτακτική ανάγκη για εργασία, αντί για δικαίωμα που απορρέει από το Σύνταγμα, ως καρπό βούλησης της εκάστοτε κυβέρνησης ».

Συμπληρώνει μάλιστα, ότι "παραβιάζει θεμελιώδεις κανόνες της εργατικής νομοθεσίας που ιστορικά έχει κατακτήσει η ελληνική νομολογία και το δικαστήριο του Αρείου Πάγου και ευελπιστούμε στην ανατροπή της".

Θυμίζουμε ότι ο εισηγητής του Αρείου Πάγου, Χριστόφορος Κοσμίδης, θα προτείνει στο Εργατικό Τμήμα του Αρείου Πάγου κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στις 23 Σεπτεμβρίου, να γίνει δεκτή η αίτηση του Δημοσίου για αναίρεση της δικαστικής απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών που δικαιώνει τις καθαρίστριες, ζητώντας την επιστροφή του στην εργασία. Συγκεκριμένα, θεωρεί συνταγματική τη διαδικασία απόλυσής τους για λόγους δημοσίου συμφέροντος και σημειώνει ότι το Πρωτοδικείο με την απόφασή του υπερβαίνει τη δικαιοδοσία του.


Πηγή: http: //www.news.gr


Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Το Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον


Αναδημοσίευση   από Τον τοίχο του Γιάννη Λαζάρου.


Βρωμάει ξεφτίλα

Δίστομο 
Όταν ο Γερμανός πρόεδρος Γκάουκ, επισκέφθηκε τους Λυγγιάδες Ιωαννίνων με ύφος περίλυπο για τα θύματα της γερμανικής θηριωδίας είχε πεσκέσι στην τσέπη του ακριβού κουστουμιού του. 
Όχι μόνο για τους Λυγγιάδες αλλά για όλα τα μαρτυρικά χωριά της Ελλάδας. 
Παρέα με τον γερμανοθρεμμένο πρόεδρο Παπούλια συμφωνήσαν την ίδρυση του 
“ Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον”. Μέσα από αυτό το ταμείο οι απόγονοι των σφαγέων για να λύσουν το θέμα της δικαίωσης των νεκρών, θα δίνουν επιχορηγήσεις στις κοινότητες για να τους κλείσουν το στόμα και βέβαια να αποσυρθούν από τα δικαστήρια με κατηγορούμενη την Γερμανία.

Στα μέσα του Ιουλίου της χρονιάς που διανύουμε, ένα ντοκυμαντέρ που φτιάχτηκε για την πυρπόληση των γυναικών του χωριού Καλής Συκιάς της Κρήτης, στάλθηκε και στην Μέρκελ. 

Η απάντηση που δόθηκε από τον αναπληρωτή μορφωτικό σύμβουλο της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα είναι αποστομωτική: "Το νέο Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον" που επισήμως θα εγκαινιάσουν ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας και ο ομοσπονδιακός πρόεδρος, Γιοάχιμ Γκάουκ στις 12 Σεπτεμβρίου του 2014 προορίζεται ουσιαστικά για την στήριξη ακριβώς εκείνων των κοινοτήτων που υπέφεραν ιδιαιτέρως από τις βαρβαρότητες της ναζιστικής κυριαρχίας”. 

Κοινώς, σας κάψαμε, σας βιάσαμε, σας ξεσκίσαμε αλλά τώρα θα στείλουμε στους δήμους και στα χωριά σας λεφτά να ξεχάσετε τον πόνο σας. Το Ταμείο αυτό θα αναπαλαιώσει μουσεία, θα χρηματοδοτήσει σχολικά κτίρια και θα ανταλλάσσει Έλληνες και Γερμανούς μαθητές. οι μεν να λένε τι καλή είναι η Γερμανία που μάς πάει διακοπές και οι δε να προσκυνούν τα χώματα που οι παππούδες τους ξέσκιζαν αθώους. 

Νομίζαμε ότι η Μνήμη δεν ξεπουλιέται. Νομίζαμε ότι το άδικο δεν μπαίνει στο παζάρι για επιδοτήσεις που θα γίνουν μπετά από τις “μαρτυρικές κοινότητες” και να φάνε οι κομματάρχες, ως συνήθως, από υπερτιμολογημένες δωρεές τυράννων. 
Όμως για άλλη μια φορά, ο νεοέλληνας έκανε το θαύμα του. 
Στις 25 Ιουλίου του 2014 ο εκ νέου δήμαρχος Καλαβρύτων έφερε θέμα προς συζήτηση υποβολή προτάσεων του Δήμου προς το "Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον" μπαίνοντας πρώτος- πρώτος στην λίστα των Γερμανών χορηγών του Ξεριζώματος της Μνήμης. Και το θέμα πέρασε κατά πλειοψηφία. 150,000 ευρώ είναι το πακέτο που θα πάρει ο Δήμος Καλαβρύτων για να ξεπλύνει το παρελθόν και να ορίσει το μέλλον. 
Με τα φράγκα ξεχνιούνται όλα και όταν μετά τα εγκαίνια του “Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον” οι χορηγοί Γερμανοί απαιτήσουν να ξηλωθούν και οι πλάκες των ονομάτων των σφαγέντων και αυτό θα γίνει. 
Την επίσκεψη του Γερμανού Πρέσβη κ. Peter Shoof δέχτηκε το μεσημέρι της Πέμπτης 03/07/2014 ο Δήμαρχος Διστόμου Αράχωβας Αντίκυρας, κ. Ιωάννης Πατσαντάρας.
Με ένα πακέτο 100,000 ευρώ στις δύσκολες εποχές που ζούμε με τις βαριές οι δημοτικοί υπάλληλοι θα γκρεμίσουν τις στήλες. Και αν κάποιοι κουβαλάνε τα επίθετα ως απόγονοι των σφαγιασθέντων και αυτό θα είναι δυσάρεστο για τους χορηγούς Γερμανούς τότε να τα αλλάξουμε και αυτά. Με 100 ευρώ αλλαγή επιθέτου και με 50 ευρώ παίρνεις γερμανικό επίθετο και σουλατσάρεις στα μνήματα των παππούδων σου ως νέος μακελάρης. 

Ένα ερώτημα μένει μόνο. Όλοι αυτοί που μέχρι προχθές καμάρωναν ότι είχαν έναν ήρωα νεκρό στην οικογένεια ή έκλαιγαν για τους νεκρούς τους κάθε ημέρα και επί 74 χρόνια στεκόταν από γενιά σε γενιά μπροστά στην στήλη της Μνήμης ανήμερα της φρικαλεότητας, πληρώθηκαν για την ψήφο τους με χρήμα, με διορισμό ή με απάνθρωπη αναξιοπρέπεια; Είναι περήφανοι για την εκλογική τους επιλογή; Σηκώνονται όρθιοι στα καφενεία όταν μπαίνει μέσα ο Δήμαρχος ή ο δημοτικός σύμβουλος που ψήφισε ένα “Υπέρ” αντί να πει το αυτονόητο “Αει στο διάολο, ρε κωλοΓερμαναρά”; 

Νιώθει πιο Ευρωπαίος τώρα; Είναι της νεοελληνικής φιλοσοφίας που υποστηρίζει ότι αν είναι να μην πάρουμε τίποτε πουλάμε και το παιδί μας; Το παιδί τους ας το κάνουν ότι θέλουν, για τους νεκρούς δεν τους πέφτει λόγος διότι οι νεκροί ανήκουν σε όλους μας όταν "πέφτουν" συνειδητά ή ασυνείδητα για τις αξίες ενός λαού από την Κρήτη μέχρι την Θράκη και από την Κέρκυρα μέχρι τη Λήμνο. 

Το μυαλό σταματά να σκέφτεται όταν έρχονται τέτοια νέα από γωνιές της Ελλάδας που νόμιζες ότι κρατούν λόγω ευαισθησίας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αν όχι ψηλά τουλάχιστον ένα σκαλί παραπάνω από τον πάτο που βρισκόμαστε. 

Ο Γερμανός έχει αποδεχθεί την θηριωδία που διέπραξε το έθνος του και σου βουλώνει το στόμα με χρωματιστά χαρτιά με ένα γραμμένο Euro επάνω την ώρα ακριβώς που σε έχει με ένα επιβαλλόμενο χρέος κι εσύ αντί να τον στήσεις στο σκαμνί για μια δικαίωση ξεπουλιέσαι διαγράφοντας με ευκολία την καταγωγή σου και το αίμα που κυλάει στις φλέβες σου. 
Άντε, και στις στήλες που αναγράφονται τα ονόματα των νεκρών , γράψτε ψηλά-ψηλά όχι υπέρ πατρίδος, αλλά υπέρ της κονόμα σας. Της φθηνής, της τιποτένιας, της ραγιάδικης.
Αναρτήθηκε  Στον τοίχο 

To Δίστομο αποκλείει τη συμμετοχή του στο Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον

Καθόλα αρνητικός και αντίθετος δηλώνει ο δήμος Διστόμου, Αράχωβας, Αντίκυρας στη συμμετοχή του Μαρτυρικού Δήμου στο «Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον», ή στη με οποιοδήποτε άλλο τρόπο υποστήριξη αυτού.
Με δήλωσή του ο δήμαρχος Ι. Γεωρκάκος απαντά στην Γερμανική πλευρά, «η οποία ζητά επιτακτικά από τα Δημοτικά Συμβούλια των Μαρτυρικών Πόλεων να απαντήσουν εάν θα αποδεχτούν ή όχι τους όρους των ιδρυτικών πράξεων του «Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον», ότι είναι καθ? όλα αντίθετος και αρνητικός στη συμμετοχή του Μαρτυρικού Δήμου στο «Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον», ή στη με οποιοδήποτε άλλο τρόπο υποστήριξη αυτού».
«Αν το Γερμανικό Κράτος πιστεύει πράγματι στην Ελληνογερμανική φιλία, τονίζει ο κ. Γεωργάκος, ας σταματήσει να θέτει προσκόμματα στην εκτέλεση της απόφασης 11/2000 του Αρείου Πάγου η οποία επικύρωσε και κατέστησε οριστική και αμετάκλητη την απόφαση 137/97 του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς με την οποία δικαιώνονται οι ενάγοντες επιζήσαντες και οι συγγενείς των θυμάτων του Ολοκαυτώματος του Διστόμου. Το ίδιο να πράξει και η Ελληνική Κυβέρνηση.
Είμαστε αντίθετοι σε οποιαδήποτε ανάλογη προσέγγιση, η οποία παραπέμπει σε τακτικές «Δούρειου Ίππου» καθώς, όπως έχει αποδειχθεί κατά το παρελθόν, ο μόνος σκοπός που εξυπηρετούν οι εκάστοτε ανάλογες προσεγγίσεις της Γερμανίας είναι ο τερματισμός της διεκδίκησης των αποζημιώσεων από τα θύματα του Ναζισμού. Χαρακτηριστικό άλλωστε παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι στην αντίστοιχη συμφωνία με την Τσεχία, η οποία αποτελεί μάλλον το πρότυπο για το «Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον», υπάρχει διάταξη η οποία αναφέρει ότι «Οι δύο πλευρές δηλώνουν ότι δεν θα επιβαρύνουν τις σχέσεις τους με πολιτικά και νομικά ζητήματα που απορρέουν από το παρελθόν».

http://www.dimoi-news.gr/dimoi_read.php?id=10854
Τα ορφανά του πολέμου μοιράζονται ανά τον κόσμο
Τα ορφανά του πολέμου μοιράζονται ανά τον κόσμο
Η ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής του Συμβουλίου διεκδίκησης των Γερμανικών αποζημιώσεων

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία των Γερμανών για την ίδρυση «Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον» και ο τρόπος με τον οποίο μεθοδεύεται η παρουσίαση και εφαρμογή της, ευλόγως γεννά ερωτηματικά για τους πραγματικούς της στόχους: αν δηλαδή αποσκοπεί στην ανάπτυξη δράσεων συνεργασίας και την υποστήριξη των μαρτυρικών δήμων ή αν έχει ως πραγματικό στόχο τον προσεταιρισμό ανθρώπων και φορέων και την άμβλυνση των αντιστάσεων στην επιχειρούμενη γερμανική διείσδυση στην χώρα μας, καθώς επίσης και την ανάσχεση και την αποφυγή της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών. 

Την απάντηση δίνει ο ίδιος ο Πρέσβυς της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Ελλάδα στον χαιρετισμό του, που φιλοξενείται στην επίσημη ιστοσελίδα των γερμανικών αποστολών στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τον Δρ. Πέτερ Σόοφ «Ένα ελληνογερμανικό ταμείο για το μέλλον, θα έχει ως σκοπό την αναζήτηση ενδεδειγμένων δράσεων για την επεξεργασία  του παρελθόντος, π.χ. με θεματικές εκθέσεις, τη δημιουργία πανεπιστημιακών εδρών ή ακόμα και τη συνεργασία στην έκδοση σχολικών βιβλίων»!

Θέτουμε επίσης το εξής ερώτημα: έχει βάση και από πού προκύπτει η εμπλοκή του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια στην ίδρυση του εν λόγω ταμείου, την οποία επικαλείται η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαβρύτων;
(Η δημιουργία του «Ελληνογερμανικού Ταμείου Μέλλοντος»  «επικυρώθηκε» στις 12 Σεπτεμβρίου 2014 στην Γερμανία παρόντος του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας)
Περισσότερα εδώ:http://holocaust.gr/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1

Ορφανά του Β' Π. Πολέμου προωθούνται πιθανόν στην Αμερική
Η πρόταση στηρίζεται σε τρεις πυλώνες δράσεων, όπως:
Για τα Μαρτυρικά Χωριά: Συνθήκες ζωής. Αναπαλαίωση ιστορικών κτηρίων, δημιουργία Μουσείων και συντήρηση των υπαρχόντων. Γηροκομεία, εργασίες, υποτροφίες ανά Δήμο όχι μόνο στην Γερμανία αλλά και στην Ελλάδα.
Επιστημονική Εξέταση Παρελθόντος για να γίνουν γνωστά τα γεγονότα έτσι ώστε να χυθεί φως στην πραγματική αλήθεια π.χ. μέσα από εκθέσεις, μετάφραση βιβλίων με εμπεριστατωμένη έρευνα και ντοκιμαντέρ.
Προώθηση της κοινωνικής ζωής των Εβραϊκών Κοινοτήτων σε πόλεις που υπάρχουν: Ανοικοδόμηση Μνημείων, Τελετές Μνήμης, Πολιτιστικές Δραστηριότητες στην Αθήνα και σε μεγάλα αστικά κέντρα.

Οι οφειλές της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα και στον Ελληνικό Λαό για όλες αυτές τις καταστροφές, αρπαγές, λεηλασίες και ανθρωποκτονίες συνίστανται:
http://holocaust.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=44&Itemid=30


Απορρίφθηκε το γερμανικό σχέδιο παράκαμψης της διεκδίκησης πολεμικών αποζημιώσεων
Καταχωρήθηκε: September 4, 2014, 6:05am UTC από Αγώνας της Κρήτης
- Απόφαση της συνέλευσης του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων
-  Οι Γερμανοί ήθελαν να δίνουν 10.000 ευρώ τον χρόνο σε κάθε περιοχή
 - Γ. Σταθάς (βουλευτής Βοιωτίας -Δίστομο- ΣΥΡΙΖΑ: “Μεγάλη νίκη το ‘ΌΧΙ’”
Την αντίθεσή της στο σχέδιο του γερμανικού κράτους για την καταβολή 1 εκατομμυρίου ευρώ ετησίως ως πολεμικής αποζημίωσης στις 91 περιοχές που ανήκουν στο Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών Ελλάδας, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 10.000 ευρώ για την καθεμία, εξέφρασε η πλειονότητας του Δ.Σ. του Δικτύου.

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων στη μνήμη των 149 κατοίκων του Χορτιάτη Θεσσαλονίκης, ο οποίοι στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944 σφαγιάστηκαν από τους ναζί, το Δ.Σ. του Δικτύου πραγματοποίησε συνέλευση στο δημαρχείο του χωριού με θέμα τις γερμανικές αποζημιώσεις, στην οποία το “παρών” έδωσε και ο πρέσβης της Γερμανίας στην Ελλάδα Δρ Πέτερ Σόοφ.
Η συνέλευση, έπειτα από ψηφοφορία, απέρριψε την πρόταση της γερμανικής πλευράς για ετήσια καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων ποσόν συνολικού ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ στις αναγνωρισμένες ως μαρτυρικές περιοχές, απευθείας από το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας.
Κατά της γερμανικής πρότασης ψήφισαν τα χωριά του Δίστομου, της Βιάννου, των Ανωγείων, των Κερδυλίων, της Κάντανου, της Τυμφρηστού της Μακρακώμης, καθώς και ο Δήμος Λαμίας ενώ οι εκπρόσωποι των χωριών Κομμένο και Χορτιάτη ψήφισαν λευκό, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι δεν θα λάβουν την εν λόγω αποζημίωση.


Υπέρ της πρότασης τάχθηκαν μόνο ο δήμαρχος Καλαβρύτων και πρόεδρος του Δ.Σ. του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών Ελλάδας Γ. Λάζουρας και ο Δήμος Δοξάτου.

Σύντομο URL: http://bit.ly/Z94Sa4
(1)

Στις 11/9/2014  η Γερμανία ανακοινώνει:
«Ζητήματα αποζημιώσεων από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν για την Γερμανία νομικώς οριστικά διευκρινιστεί. Αυτό δεν απαλλάσσει την Γερμανία από την ιστορική ευθύνη να εξετάσει τις φρικαλεότητες και τις αδικίες», τόνισε ο κ. Ροτ μιλώντας σε συνάντηση με ομάδα δημοσιογράφων από τις «Μαρτυρικές Πόλεις» της Ελλάδας, οι οποίοι επισκέπτονται το Βερολίνο στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του Ελληνογερμανικού «Ταμείου για το Μέλλον».
Συνέχεια:http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=352293&catID=3

"Η" Online 12/9 
Το ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον, το οποίο αφορά απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης και υπάγεται στο γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών, από το οποίο και χρηματοδοτείται. Ο αρχικός σχεδιασμός προβλέπει την επιχορήγησή του με ένα εκατομμύριο ετησίως ως και το 2017. Το Ταμείο για το Μέλλον δεν αποτελεί διακρατική συμφωνία, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες από τη γερμανική πλευρά, νομική βάση είναι περισσότερο ο γερμανικός νόμος περί προϋπολογισμού, ο οποίος κατόπιν προαιρετικών αιτήσεων μπορεί να παρέχει επιχορηγήσεις στις κοινότητες των θυμάτων, κάτι το οποίο στο παρελθόν δεν ήταν δυνατό. Από τη γερμανική πλευρά διευκρινίζεται ακόμη ότι η ίδρυση και η διαμόρφωση του Ταμείου για το Μέλλον είναι νομικά ανεξάρτητη από τα ζητήματα των πολεμικών αποζημιώσεων, ενώ οι επιχορηγήσεις των θυμάτων δεν συνδέονται με την παραίτηση από έννομες καταστάσεις σε αυτό τον τομέα.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26509&subid=2&pubid=113345517

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Την επίσκεψη του Γερμανού Πρέσβη κ. Peter Shoof δέχτηκε το μεσημέρι της Πέμπτης 03/07/2014 στις 12:00 ο (απερχόμενος) Δήμαρχος Διστόμου Αράχωβας Αντίκυρας, κ. Ιωάννης Πατσαντάρας. 
Συνέχεια εδώ:www.daa.gov.gr/newsite/el/eniaios-dimos-daa/mayor/mayors-press-releases/2722-4-7-2014-1-1.html+&cd=1&hl=el&ct=clnk&gl=gr

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Βούλγαρη 2, 4ος όροφος, Αθήνα
Τηλ.: 210 6713526

E-mail damon@damonpontos.gr
(1)η προέλευση των εικόνων δεν είναι γνωστή.

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

καφρίλες..

Από το Αστικό Βουλευτικό και Εργασιακό Περιβάλλον,και όχι μόνο

Α,ααα Ομόνοια 2/3/2014
Τι άλλο να πούμε γι'αυτή την εικόνα;συγχαρητήρια στο Δήμαρχο για το στολισμό της κεντρικής πλατείας σε αναμονή της  νέας τουριστικής περιόδου;

olimesa 
Ανάπτυξη από παντού. Οι μισοί Έλληνες γκαρσόνια στην γοτθική Μπαρμπαριά και οι άλλοι μισοί με καροτσάκια θα πουλάμε αγαλματίδια κάτω απ΄την Ακρόπολη...
Σύμφωνα με το νέο νόμο θα επιτρέπονται και οι συνδυασμοί πώλησης όπως αγαλματίδια-ραδίκια ή σιντί-χαρτομάντηλα(από σχόλιο λογιστή στο ΤΑΧΙΣ)!!
Δεν είναι και τόσο άσχετο, αφορά τους νέους Κανόνες Διακίνησης  και εμπορίας Προιόντων και παροχής υπηρεσιών(νέος Αγορανομικός Κώδικας -νόμος 4177/2013)

7/6/2014 Εντάξει το "μάζεψαν" 

Από την άλλη, μπορεί να πει κανείς  σιγά το  θέμα με το "κάλλος" της Ομόνοιας ...
Όταν στις ανανεωμένες πλέον "δημοκρατικές"συνθήκες το να έχεις αποτύχει επιχειρηματικά ενώ είσαι από τους καλά δικτυωμένους  και να έχεις καταδίκες για χρέη δεν είναι καθόλου πρόβλημα για να είσαι στη Βουλή.
Και τα ΜΜΕ μπορούν να ασχολούνται κάθε μέρα με ένα ντεκολτέΌλα τα άλλα καλά το μπούστο και η σεμνότης είναι το πρόβλημα .
 Ο τίτλος του δημοσιεύματος είναι:
"Στα δικαστήρια η Μελέτη εναντίον της βουλευτού με το "ντεκολτέ"
Και, "η τελευταία απασχόλησε έντονα τη δημοσιότητα τις τελευταίες μέρες, με την ορκωμοσία της στη Βουλή και το βαθύ ντεκολτέ που επέλεξε για την περίσταση".


Σε δικαστική διαμάχη ενεπλάκη η Ελεονώρα Μελέτη, η οποία κατέθεσε αγωγή εναντίον της νυν βουλευτού, Μαρίας Σταυρινούδη Σόδη. 
Η παρουσιάστρια υπήρξε το κεντρικό πρόσωπο στη διαφημιστική καμπάνια γνωστής εταιρίας φυτικών καλλυντικών, της οποίας πρόεδρος ήταν ο σύζυγος της βουλευτού και η ίδια μέλος του διοικητικού συμβουλίου.
Σύμφωνα με το "Πρώτο Θέμα" όταν η παρουσιάστρια αντελήφθη ότι δε θα πληρωνόταν, κατέφυγε στα δικαστήρια, όπου της επιδικάστηκε το ποσό των 49.500 ευρώ, ποσό που ποτέ δεν εισέπραξε.
Όταν η εταιρία προχώρησε σε εκκαθάριση, η παρουσιάστρια κατέθεσε νέα  αγωγή για δόλια πτώχευση. Από μεριάς της η Σταυρινούδη Σόδη και ο σύζυγός της υποσχέθηκαν να  αποζημιώσουν τη Μελέτη, απλώς λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν τα κατάφεραν!
http://www.news.gr/lifestyle/gossip/article/173445/sta-dikasthria-h-meleth-enantion-ths-voyleftoy-me.html

Φαντάζομαι πως τώρα που θα έχει μισθό βουλευτού θα της  κρατούν όσα χρωστά πριν μπουν στο πορτοφόλι της όπως κάνουν και με τους κοινούς θνητούς πολίτες; ή όχι;

Μη φεύγετε έχουμε κι άλλο
ένα σχόλιο με αφορμή μια αφίσα της τοπικής εκκλησίας στην Λακωνία



Την αφίσα σχολιάζει το ιστολόγιο
http://skalalakonias.wordpress.com/2014/09/01/ekklisia

Συνεχίζεται..


Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

13-21 Σεπτεμβρίου: αντιφασιστικές εκδηλώσεις σε Πέραμα και Κερατσίνι


Ένας χρόνος πέρασε από τη δολοφονία του  Παύλου Φύσσα  και οι αντιφασιστικές οργανώσεις διοργανώνουν πορείες, εκδηλώσεις και συναυλίες στο Πέραμα και το Κερατσίνι.
Ο Σεπτέμβρης είναι μήνας αντιφασιστικής δράσης στις γειτονιές.
 Δράσεις που σαν σκοπό έχουν να αποκαλύψουν τον πραγματικό αντιλαϊκό ρόλο της Χρυσής Αυγής και της φασιστικής ιδεολογίας, την στενή σχέση των νεοναζί με τους εφοπλιστές, το κεφάλαιο, την εργοδοσία, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς της αστυνομίας και του στρατού. 
Δράσεις που ανοίγουν μέτωπο με τις ρίζες του φασισμού στην κοινωνία, με τις πολιτικές των μνημονίων, της ΕΕ, του ΔΝΤ και της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. 
Πολιτικές που εξαθλιώνουν τους πολίτες και πνίγουν πρόσφυγες στη Λαμπεντούζα και στο Φαρμακονήσι», σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση.

Το πρώτο ραντεβού δίνεται στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη στο Πέραμα, το Σάββατο 13 Σεπτέμβρη, όπου θα γίνει συζήτηση και αντιφασιστική συναυλία.

Την Πέμπτη 18 Σεπτέμβρη πραγματοποιείται αντιφασιστική πορεία στο Κερατσίνι, στο σημείο της δολοφονίας(Παναγή Τσαλδάρη και Πέτρου Ράλλη, 6:00 μμ)
Παναττική συγκέντρωση και πορεία
Την ίδια ημέρα στις 3 μμ, η κίνηση ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, οι φίλοι και η οικογένεια του Παύλου Φύσσα θα προχωρήσουν σε αποκαλυπτήρια μνημείου στη Π.Τσαλδάρη 60 και αμέσως μετά στις 4μμ πραγματοποιούν καλλιτεχνική εκδήλωση.

Στις 19 Σεπτέμβρη η κίνηση ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ οργανώνει μεγάλη συναυλία στο Σύνταγμα στις 5μμ.

Την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου έχει προγραμματιστεί αντιφασιστική συνέλευση και συναυλία στο Κερατσίνι(Πάρκο Σελεπίτσαρι)

Κινητοποιήσεις σε άλλες πόλεις

Καλέσματα για τις 18/9

ΝΑΥΠΛΙΟ: Δημαρχείο Ναυπλίου 7:00  συγκέντρωση και πορεία

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Άγαλμα Βενιζέλου 6.30 μ.μ. συγκέντρωση και πορεία

ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ: Αντιφασιστική συγκέντρωση στο Αργοστόλι στη πλατεία Καμπάνας

ΒΟΛΟΣ: Αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία: Πλ. Ελευθερίας 18:00

Γράφουν από την  Κίνηση "Απελάστε το Ρατσισμό"

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι οι προφυλακίσεις ή οι ποινικές διώξεις χρυσαυγιτών σημαίνουν ότι η Χρυσή Αυγή είναι στο περιθώριο κι ότι δεν υπάρχει ανάγκη για αντιφασιστική δράση. 
Αντίθετα, όπως όλα δείχνουν, το αντιφασιστικό κίνημα έχει μπροστά του μια κρίσιμη περίοδο, όπου απαιτείται μαζική και συντονισμένη δράση.

Με το Φαρμακονήσι στο αρχείο, τους δουλοκτήτες της Μανωλάδας απαλλαγμένους, τον ξυλοδαρμό κρατουμένων μεταναστών στην Αμυγδαλέζα, την αναίτια σύλληψη των Αφρικανών γυναικών, είναι προφανές ότι το κράτος αντιμετωπίζει τους μετανάστες περίπου όπως τους αντιμετωπίζουν και οι χρυσαυγίτες. 

Επίσης, παρά τις επανειλημμένες επιθέσεις σε ομοφυλόφιλους, όχι μόνο δεν συμπεριλήφθηκε ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου στα ρατσιστικά εγκλήματα, αλλά με κάθε τρόπο υποδαυλίζεται η ομοφοβία από επίσημα χείλη, με αποκορύφωμα τον βουλευτή της ΝΔ Νεράντζη που εξίσωσε την ομοφυλοφιλία με την κτηνοβασία και την παιδοφιλία.

Από την άλλη πλευρά, οι αποφυλακίσεις της Σκορδέλη και του Ματθαιόπουλου και οι συνεχείς καθυστερήσεις της δίκης, που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα καταλήξουν σε παρέλευση του 18μηνου και αποφυλακίσεις, έχουν διαλύσει κάθε αυταπάτη ότι το θέμα της Χρυσής Αυγής «έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης». Οι δε κυβερνητικές προθέσεις, σε σχέση με το νέο ποινικό κώδικα, να αποτελεί προϋπόθεση για το χαρακτηρισμό μιας οργάνωσης ως εγκληματικής το οικονομικό όφελος (!), οδηγούν στην απαλλαγή των χρυσαυγιτών για πολλά από τα εγκλήματά τους!

Ένα χρόνο μετά, οι προφυλακισμένοι ηγέτες της νεοναζιστικής συμμορίας, έβγαλαν τα ρούχα της φυλακής και φόρεσαν κοστούμια για να ορκιστούν ως δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι, αμετανόητοι και εριστικοί, προκαλώντας, τραμπουκίζοντας και χαιρετώντας ναζιστικά. 

Όταν το κράτος είναι τόσο φιλικό προς τους χρυσαυγίτες και τις ιδέες τους, η ευθύνη να μην τους αφήσουμε χώρο στο δρόμο και το δημόσιο λόγο είναι εξ ολοκλήρου δική μας. Πέρυσι το αντιφασιστικό κίνημα απέδειξε ότι μόνο αυτό θέλει και μπορεί να κλείσει τα γραφεία-ορμητήρια των νεοναζί.

Συμμετέχουμε  στις αντιφασιστικές δράσεις που διοργανώνονται, επειδή ο φασισμός και το κυβερνητικό φλερτ μαζί του, απειλούν τα κοινωνικά, δημοκρατικά και εργατικά δικαιώματα όλων. 

Να μην αφήσουμε το αίμα του Παύλου να ξεχαστεί και τους δολοφόνους του να πέσουν στα μαλακά.


Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

Eduardo Galeano: Καθρέφτες

…Ο δουλέμπορος που περισσότερο αγαπούσε την ελευθερία είχε ονομάσει τα καλύτερά του πλοία ‘Βολταίρος’ και ‘Ρουσώ’. 
Μερικοί τους είχαν δώσει ευλαβικά ονόματα: ‘Ψυχή’, ‘Ευσπλαχνία’, ‘Προφήτης Δαυίδ’, ‘Ιησούς’, ‘Άγιος Αντώνιος’, […]. 
Άλλοι εκδήλωναν την αγάπη τους για την ανθρωπότητα, τη φύση και τις γυναίκες: ‘Ελπίδα’, ‘Ισότητα’, ‘Φιλία’, ‘Ήρωας’, ‘Ουράνιο Τόξο’, […]. 
Τα πιο ειλικρινή πλοία έφεραν ονόματα όπως ‘Υποτέλεια’, και ‘Φρουρός’. Όταν ένα φορτίο με εργατικά χέρια πλησίαζε το λιμάνι, δεν σήμαιναν σειρήνες, ούτε έριχναν πυροτεχνήματα για να αναγγείλουν τον ερχομό τους.
 Δεν ήταν ανάγκη. Ο κόσμος το καταλάβαινε από την μπόχα.

Το εμπόρευμα με τη φριχτή μυρωδιά βρισκόταν στοιβαγμένο στα αμπάρια. Οι σκλάβοι ήταν καλά δεμένοι και ακίνητοι μέρα νύχτα, ώστε να μην χαραμίζεται ούτε σπιθαμή από τον πολύτιμο χώρο. Κατουρούσαν και αφόδευαν ο ένας πάνω στον άλλο, έτσι αλυσοδεμένοι όπως ήταν αναμεταξύ τους από το λαιμό, τους καρπούς και τους αστραγάλους, και όλοι μαζί σε μεγάλες σιδερένιες μπάρες. Πολλοί πέθαιναν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Κάθε πρωί, οι φύλακες πετούσαν τους μπόγους  στη θάλασσα.[ …]

Τα παιδιά της οδοιπορίας Οι άθλιες βάρκες με τους μετανάστες που καταποντίζονται στη θάλασσα είναι τα δισέγγονα εκείνων των δουλεμπορικών. Οι σημερινοί σκλάβοι, που δεν ονομάζονται πια έτσι, έχουν την ίδια ελευθερία που είχαν και οι πρόγονοί τους, όταν τους χτυπούσαν με το μαστίγιο και τους πετούσαν στις φυτείες της Αμερικής. Δεν φεύγουν: τους αναγκάζουν. 
Κανείς δεν μεταναστεύει επειδή το θέλει. Από την Αφρική κι από πολλά άλλα μέρη, οι απελπισμένοι προσπαθούν να γλιτώσουν από τον πόλεμο, την ξηρασία, τη χέρσα γη, τα μολυσμένα ποτάμια και την άδεια τους κοιλιά. 
Το εμπόριο ανθρώπινης σάρκας αποτελεί σήμερα μία από τις καλύτερες εξαγωγικές δραστηριότητες του Νότου…
(Απόσπασμα, Eduardo Galeano: Καθρέφτες- Μια Σχεδόν Παγκόσμια Ιστορία, εκδ. Πάπυρος)
4ο Φεστιβάλ Αλληλεγγύης και Πολιτισμού της Ένωσης Αφρικανών Γυναικών.
Η Ένωση Αφρικανών Γυναικών σας καλεί στο 4ο Φεστιβάλ της που θα γίνει το Σάββατο και την Κυριακή 13 και 14 Σεπτεμβρίου στην Πλατεία Κλαυθμώνος.
Η φωνή μας, η φωνή της αλληλεγγύης και του πολιτισμού των μεταναστριών γυναικών θέλουμε να ακουστεί δυνατά!

Στόχος του φετινού φεστιβάλ μας "Ζωή χωρίς Φόβο", είναι να φέρει σε επαφή την ελληνική κοινωνία με τους πολιτισμούς της Αφρικής, μέσα στο πνεύμα της αλληλεγγύης, της συνύπαρξης και της ελπίδας και μακρυά από το φόβο του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας.
 http://migrant.diktio.org

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

Έλληνες; Ποιοι Έλληνες; (Μήνυμα εκτάκτου ανάγκης!)


Βάφεται στο αίμα η Ουκρανία 
Το παρακάτω μήνυμα εκτάκτου ανάγκης προς τον Πρωθυπουργό, τον Αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τον Αρχιεπίσκοπο, καθώς και προς όλα τα κόμματα, τους κοινωνικούς φορείς και τους πολίτες αυτής της χώρας με τίτλο "ΕΛΛΗΝΕΣ; ΠΟΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ;" εκπέμπει ο γνωστός δημοσιογράφος ΣΤΕΛΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΑΔΗΣ σχετικά με τον Ελληνισμό της Ουκρανίας και τη στάση του ελληνικού κράτους.

Συμπολίτες,
πόσο χαμηλά θα πέσουμε ακόμα; Εδώ και μήνες διεξάγεται ένας σκληρός πόλεμος στην καρδιά της Ελληνικής Ομογένειας, στην Ανατολική Ουκρανία, χωρίς καμία ευθύνη της. 
Η ελληνική κοινότητα παραμένει μόνη και έρημη στο ημικατεδαφισμένο και ημιεκκενωμένο Σλαβιάνσκ. Το ίδιο στο Κραματόρσκ.
 Οι μάχες συνεχίζονται στην πόλη Γκόρλοβκα όπου έχουμε μια δραστήρια ελληνική κοινότητα. Οι ομογενείς στο Ντονιέτσκ που είναι περικυκλωμένο και βομβαρδίζεται, είναι στα καταφύγια. Χτες, οι συγκρούσεις με βαριά όπλα διεξάγονταν μέσα στα κατ’ εξοχήν ελληνικά χωριά Στύλα και Σταρομπέσεβο.  Σήμερα, η Μαριούπολη είναι κατειλημμένη από κυβερνητικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις, ενώ σε μικρή απόσταση βρίσκονται οι αυτοαποκαλούμενες τοπικές δυνάμεις αυτοάμυνας. Χιλιάδες άνθρωποι έχουν ήδη σκοτωθεί και κοντά ένα εκατομμύριο πρόσφυγες μετακινούνται αλαφιασμένοι από πόλη σε πόλη κι από χωριό σε χωριό για να αποφύγουν τα χειρότερα. 
Όλοι οι εμπόλεμοι είναι μέσα στις κατοικημένες περιοχές, γιατί στη στέπα δεν υπάρχουν ούτε βουνά ούτε δάση για κάλυψη.
13.04.2014 
Κι εμείς; Τι νομίζουμε; Ότι όλη αυτή η καταστροφή που συντελείται με πολεμικά αεροπλάνα, τανκς, πυροβολικό, όλμους και πυραύλους, με τακτικό στρατό, αντάρτες, παραστρατιωτικές ομάδες και συμμορίες, μέσα στην περιοχή που βρίσκονται τα 40 ελληνικά χωριά, αφήνει άθικτη και ανεπηρέαστη την Ελληνική Ομογένεια των 100.000 ψυχών; Μήπως πιστεύουμε ότι οι Ρωμιοί της Αζοφικής Θάλασσας είναι άτρωτοι; 
Ότι δεν τους αγγίζουν οι βόμβες και οι σφαίρες που πέφτουν τυφλά σε σπίτια, σχολεία, εκκλησίες και νοσοκομεία; Ότι δεν είναι μέσα σ’ αυτούς που κατά χιλιάδες φεύγουν με μια βαλίτσα προς κάθε κατεύθυνση για να σωθούν;
Είναι δυνατό να είμαστε τόσο απαθείς και αδιάφοροι; Είναι δυνατό να έχουμε γίνει τόσο σκληρόπετσοι;
Σε καμία από τις αμέτρητες γραπτές και προφορικές εκκλήσεις της Ελληνικής Ομογένειας για αλληλεγγύη, που δεν έπρεπε να χρειάζονται, δεν υπήρξε η παραμικρή ανταπόκριση από την Ελλάδα, από το κράτος, τους υπουργούς, τους βουλευτές, τα θεσμικά όργανα, τους συλλογικούς φορείς της κοινωνίας. 

Το ενδιαφέρον εξαντλήθηκε σε «διαβουλεύσεις» της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής, με ανούσιες δηλώσεις απ’ όλα τα κόμματα, για να καταγραφούν στα πρακτικά, και στο πολυδιαφημισμένο ταξίδι του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας στη Μαριούπολη, για να δοθούν υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις που κράτησαν μόνο 22 λεπτά, όσο κράτησε η επίσκεψή του στο Μέγαρο Πολιτισμού της Ομοσπονδίας (των 105) Ελληνικών Συλλόγων Ουκρανίας, τον περασμένο Μάρτιο.

Μαζί με τα κόμματα και τους φορείς, αδιαφορούν και σιωπούν οι εφημερίδες, οι τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα. Κι από κοντά οι πολίτες, ανοργάνωτοι, αμέτοχοι, ζαλισμένοι, παθητικοί. Ακόμα κι αυτοί που συνεχίζουν να μοιρολογούν για τη Μικρασιατική Καταστροφή και για χαμένες πατρίδες. 
Κι αυτοί που φωνάζουν για το όνομα της Μακεδονίας, κρεμάνε ελληνικές σημαίες στα μπαλκόνια τους ή αγωνιούν για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Δεν είναι δικοί μας οι Έλληνες της Μαύρης Θάλασσας και της Αζοφικής Θάλασσας που ζουν πάνω στα πεδία των θαυμαστών πολιτειών γύρω από τη Μαιώτιδα Λίμνη και προέρχονται από την περιοχή της Ταυρίδας, της Ιφιγένειας, και το Βασίλειο του Κιμμέριου Βοσπόρου;

Μακάρι να μπορούσαμε να σώσουμε όλους τους ανθρώπους που κινδυνεύουν, μακάρι να μπορούσαμε να φέρουμε την ειρήνη στην Ουκρανία, αλλά αυτό ξεφεύγει από τις δυνατότητές μας, παρ’ όλο που πρέπει να συμβάλλουμε με κάθε τρόπο. 
Όμως αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για την εγκατάλειψη της Ελληνικής Ομογένειας. Εγκατάλειψη που έχει αρχίσει από καιρό, αλλά τώρα, και μάλιστα σε συνθήκες πολέμου, έχει κορυφωθεί. Πριν από την παρούσα κρίση κόπηκαν οι λίγοι αποσπασμένοι από την Ελλάδα εκπαιδευτικοί που στήριζαν το σημαντικό δίκτυο διάδοσης της ελληνικής γλώσσας στο πανεπιστήμιο και σε μερικά πρότυπα σχολεία. 
Η χορηγία που δινόταν ετησίως, μειώθηκε αρχικά από 40 σε 20 χιλιάδες ευρώ και στη συνέχεια σε 5 μέχρι να μηδενιστεί εντελώς, με αποτέλεσμα οι οργανωμένες δυνάμεις να μην μπορούν ούτε τα τηλέφωνα να χρησιμοποιήσουν ή να μετακινηθούν για να βοηθήσουν τους άστεγους και τους ηλικιωμένους που δεν έχουν ρεύμα, νερό και φάρμακα. 
Τα προγράμματα φιλοξενίας μαθητών, νέων και συνταξιούχων καταργήθηκαν ολοσχερώς. Το Ειδικό Δελτίο Ομογενούς που προβλέπεται από το νόμο κόλλησε στη γραφειοκρατία και την απροθυμία της κυβέρνησης να τον εφαρμόσει. 
Οι Έλληνες δεν θέλουν να φύγουν από τη γη τους, αλλά μερικοί εξαναγκάζονται κι εμείς τους κλείνουμε την πόρτα. 
Οι λιγοστές βίζες που δόθηκαν σε ομογενείς είναι διάρκειας μερικών εβδομάδων, και μετά; Θα κρύβονται οι ομογενείς για να μην βρεθούν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, στην Αμυγδαλέζα, πριν απελαθούν σαν ανεπιθύμητοι; Γιατί δεν υπήρξε καμία απάντηση για τις 2.000 αιτήσεις που κατατέθηκαν στο Προξενείο;
Οι Έλληνες στη φωτιά του πολέμου!
Και τώρα; Ω, Θεοί! Το υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι το Γενικό Προξενείο κλείνει στη Μαριούπολη και μεταφέρεται προσωρινά στο Ντνιπροπετρόφσκ! Ενώ ο Γενικός Πρόξενος αποχώρησε από τη Μαριούπολη επειδή έληξε η θητεία του χωρίς να είναι γνωστό πότε θα εγκατασταθεί εκεί ο αντικαταστάτης του. Τέτοια ηθική και ψυχολογική υποστήριξη στον Ελληνισμό, ποιος την περίμενε;
Οι γενναίοι Έλληνες, οι αντιπρόσωποι του κράτους, το έβαλαν στα πόδια, αφήνοντας πίσω τους τα πλήθη των ομογενών προσφύγων να συνωστίζονται…

Αγαπητοί συμπολίτες, με τις πράξεις και τις παραλείψεις μας γράφουμε μια από τις πιο επονείδιστες σελίδες της νεότερης ιστορίας του Ελληνισμού. Λυπάμαι, ντρέπομαι και οργίζομαι.
Δεν περιμένω τίποτα, στο πλευρό των Ελλήνων που απογοητεύτηκαν πλήρως, που νιώθουν εγκαταλειμμένοι και προδομένοι από τους εκπροσώπους της ιστορικής τους πατρίδας. Κάτι σαν εκείνο που ένιωθα, αλλά δεν ήθελα να παραδεχτώ, όταν ξεριζωθήκαμε από την Κωνσταντινούπολη μετά το πογκρόμ του Σεπτεμβρίου 1955. Φοβάμαι ότι σήμερα είμαστε ακόμα πιο ξεπεσμένοι.
Δεν σας ζητάω τίποτα. Ήθελα μόνο να μην μπορείτε να πείτε ότι δεν ξέρατε.
Στέλιος Ελληνιάδης

29 Αυγούστου 2014 στο e-dromos.gr


Βοηθήστε να μαθευτεί!


Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Η Κοινωνική Οικολογία και ο Κομμουναλισμός του Murray Bookchin

Οι βασικές αρχές της Κοινωνικής Οικολογίας, εισαγωγή στο Κομμουναλιστικό μοντέλο και αντιρρήσεις.
Συγγραφή άρθρου: Αλκιβιάδης Γούναρης - Μ.Δ.Ε. Ηθικής Φιλοσοφίας Παν/μίου Αθηνών 

Η οικολογική κρίση που βιώνουμε, αποτελεί ένα από τα μείζονα προβλήματα του αιώνα που διανύουμε και πυροδοτεί έντονες αντιπαραθέσεις σε πολιτικό, κομματικό, επιστημονικό αλλά κι επιχειρηματικό επίπεδο. Για το γόνιμο όμως διάλογο και την ουσιαστική αντιμετώπιση της, είναι σημαντικό να αποσαφηνιστούν οι φιλοσοφικές βάσεις του προβλήματος και να επιχειρηθεί η θεμελίωση της θεωρίας στην πράξη. 
Ο Murray Bookchin, αναζητά τις βαθιές αιτίες της οικολογικής κρίσης στις κοινωνικές δομές και κατασκευάζει ένα θεωρητικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης, του οποίου προτείνει την πολιτική εφαρμογή. 
Στο δοκίμιο αυτό, θα επιχειρήσω να περιγράψω συνοπτικά τη φιλοσοφική βάση της θεωρίας του Bookchin, τις βασικές αρχές της κοινωνικής οικολογίας και του κομμουναλιστικού μοντέλου οικολογικής κοινωνικής οργάνωσης, καθώς και τις κύριες αντιρρήσεις των «πράσινων» οικολόγων κατά του κινήματος της κοινωνικής οικολογίας και το αντίστροφο. 
Τέλος θα αποπειραθώ μια σύντομη κριτική, που ελπίζω να αποτελέσει έδαφος για περαιτέρω διάλογο.
Σελίδα 2

Από τον Μαρξισμό στην Οικολογία 
Ο Murray Bookchin , αμερικανός φιλόσοφος και κοινωνιολόγος, θεωρείται ο θεμελιωτής της κοινωνικής οικολογίας. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1921 από γονείς μετανάστες, δραστηριοποιημένους στο ρωσικό επαναστατικό κίνημα του 1917. Από πολύ νέος εντάχθηκε στη κομμουνιστική νεολαία, απ’ όπου όμως διαγράφτηκε λόγω των τροτσισκιστικών του παρεκκλίσεων. Αναμίχθηκε ενεργά στο αμερικανικό συνδικαλιστικό κίνημα και από το 1960 και μετά ακολούθησε ακαδημαϊκή πορεία ως κύριος εκφραστής του κινήματος της Κοινωνικής Οικολογίας. Με πλούσια συγγραφική δράση και ασκώντας κριτική στον παραδοσιακό Μαρξισμό, ο Bookchin διακρίθηκε ως καθηγητής οικοφιλοσοφίας και κοινωνικής οικολογίας σε σημαντικά πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Αποτελεί μια από τις εξέχουσες προσωπικότητες της αριστερής ελευθεριακής διανόησης, που ακολούθησε, συνέχισε και ξεπέρασε την αναρχική παράδοση του Κροπότκιν. Επηρεασμένος στα νεανικά του χρόνια από τους Ηράκλειτο, Αριστοτέλη Hegel και Marx, υιοθέτησε στη συνέχεια τις θέσεις των Horkheimer και Adorno και της κριτικής σχολής της Φραγκφούρτης και κατηγόρησε τον Habermas για εξαμερικανισμό της γερμανικής φιλοσοφίας. Το 1974 ίδρυσε και διηύθυνε το Ινστιτούτο Κοινωνικής Οικολογίας, ενώ παραμένοντας οπαδός του σύγχρονου κοινωνικού αναρχισμού, εισηγήθηκε τον κομμουναλισμό, ως εναλλακτικό αριστερό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης, το οποίο αποτελεί ουσιαστικά την πολιτική εφαρμογή της κοινωνικής οικολογίας. 

Η Κοινωνική Οικολογία και ο Άνθρωπος 

Η κοινωνική οικολογία είναι μια σύγχρονη ριζοσπαστική οικολογική θεωρία, που τοποθετείται απέναντι τόσο στις παραδοσιακές ανθρωποκεντρικές οικολογικές θεωρίες που αναγνωρίζουν απόλυτη ηθική αξία μόνο στον άνθρωπο , όσο και στις βιοκεντρικές οικολογικές τάσεις (όπως η «βαθιά οικολογία» η οικοσοφία κλπ) που υποστηρίζουν ότι όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί έχουν εγγενή ηθική αξία . 
Ο Murray Bookchin, εισηγητής της θεωρίας, υποστηρίζει ότι δεν έχει νόημα να μιλάμε για εγγενείς ηθικές αξίες όλων των έμβιων όντων, διότι το μόνο που κάνουμε, είναι να μεταφέρουμε ανθρώπινες έννοιες σε ένα εξωκοινωνικό περιβάλλον και να διαμορφώνουμε μια ανθρωπομορφική αντίληψη για τη φύση. 
Αντιθέτως για να κατανοήσουμε και να αντιμετωπίσουμε τα οικολογικά προβλήματα θα πρέπει να τα αντιληφθούμε ως κοινωνικά προβλήματα αφού για τους κοινωνικούς οικολόγους, φύση και ανθρώπινη κοινωνία αποτελούν ένα όλον. Η ανθρώπινη φυσική κατάσταση και ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν είναι δυο αντιθετικές έννοιες. Η «πρώτη», όπως την αποκαλεί ο Bookchin, φύση, είναι η φυσική υπόσταση του ανθρώπου ως έμβιου όντος, ή ως βιοεξελικτικής ιστορίας, ανάλογης των υπολοίπων έμβιων όντων του πλανήτη, η οποία όμως παράγει πολιτισμό, δηλαδή μια «δεύτερη» φύση, η οποία είναι ένα εξ’ ίσου φυσικό δημιούργημα όσο η «πρώτη». 

Δηλαδή, φύση και πολιτισμός δεν αποτελούν ένα δυισμό, αλλά μια ολότητα στην οποία ο δεύτερος (ο πολιτισμός) μπορεί να αποτελέσει δυνητικά τον μοναδικό εγγυητή μιας ηθικής που θα διασφαλίσει την προστασία του ενιαίου οικοσυστήματος. 

Σελίδα 3
Κύρια Σημεία της Θεωρίας της Κοινωνικής Οικολογίας
Ο Bookchin θεωρεί ότι η οικολογική κρίση που βιώνουμε (ρύπανση, εξάντληση φυσικών πόρων, τρύπα του όζοντος, κλιματολογικές αλλαγές κλπ.) οφείλεται σε κοινωνικές αιτίες. Κι όταν λέμε κοινωνικές αιτίες δεν εννοούμε ούτε την τεχνολογική ανάπτυξη, ούτε τον υπερπληθυσμό που συχνά ενοχοποιούνται για τις περιβαλλοντικές καταστροφές.
 Εννοούμε τους μηχανισμούς, που παράγουν τα κοινωνικά προβλήματα και που εντοπίζονται στις οικονομικές δομές και τις κρατούσες πολιτικές ιδεολογίες. 
Για να επιλυθούν τα οικολογικά προβλήματα είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστούν και να λυθούν τα εσωτερικά προβλήματα της κοινωνίας.
 Για τους κοινωνικούς οικολόγους, η καταστροφή των δασών του Αμαζονίου πχ, είναι αποτέλεσμα του ίδιου μηχανισμού που δημιουργεί το κοινωνικό πρόβλημα του ρατσισμού, του σεξισμού κλπ. 

Επομένως, για να ξεπεραστεί η οικολογική κρίση πρέπει να ξεπεραστεί πρώτα η κοινωνική κρίση. 

Το ανταγωνιστικό «πνεύμα» της φιλελεύθερης αγοράς, η ελεύθερη οικονομία, ο καταναλωτισμός, το περιβόητο “grow or die” των σύγχρονων επιχειρήσεων, ο απόηχος του μύθου της προόδου (που μετέτρεψε το βακωνικό όραμα της επιβολής του ανθρώπου στη φύση, στον εφιάλτη της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο και παράλληλα στην αλόγιστη οικολογική καταστροφή), δεν είναι τίποτε άλλο, από έκφραση της υπολανθάνουσας νοοτροπίας της κυριαρχίας, που έχουν υιοθετήσει οι άνθρωποι εδώ και αιώνες και που έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε απόλυτα «φυσική». 

Το «λάθος», στο οποίο οφείλεται αυτή η παρέκκλιση, και που έχει ως αντίκτυπο τόσο την οικολογική καταστροφή όσο και τον εγκλωβισμό του ανθρώπου σε έναν οικονομικό και κοινωνικό καταναγκασμό, βρίσκεται στην ερμηνεία των φυσικών γεγονότων με ανθρώπινα μέτρα και όρους. Ο Bookchin θεωρεί, ότι υπάρχει άμεση ανάγκη αλλαγής του τρόπου που αισθανόμαστε την εμπειρία και έτσι εισάγει την ανάγκη αλλαγής του τρόπου που βιώνουμε τον κόσμο. Ο άνθρωπος προβάλει τις δικές του νοοτροπίες και ανησυχίες στη φύση για να την ερμηνεύσει και στη συνέχεια ακολουθώντας το παράδειγμα της (όπως το έχει ερμηνεύσει) θεωρεί ότι την μιμείται, κατασκευάζοντας νοητικά άλλοθι μέσα από τις θεωρίες της φυσικής φιλοσοφίας όπως την ξέρουμε μέχρι σήμερα. Για παράδειγμα ερμηνεύει διάφορα φυσικά φαινόμενα ως ανταγωνισμό ή ανάπτυξη και στη συνέχεια πράττει ανταγωνιστικά, θεωρώντας ότι αυτό είναι «φυσικό» αφού συμβαίνει στη φύση... 

Οι χαρακτηρισμοί, που τόσο φυσιολογικά υιοθετούμε μιλώντας π.χ. για «φειδωλή φύση» (αναφερόμενοι στους φυσικούς πόρους), ή για νόμο της «ζούγκλας» και για δίκαιο του ισχυρού (αναφερόμενοι σε αυτό που αποκαλούμε ελεύθερη αγορά) δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μύθευμα, μια προβολή του ανθρώπινου ανταγωνισμού και των δικών μας κοινωνικών σχέσεων πάνω στη φύση. Τα λιοντάρια δεν είναι «βασιλιάδες» των ζώων ούτε τα μυρμήγκια «ταπεινοί» εργάτες. Η φύση δεν είναι ιεραρχική και δεν χαρακτηρίζεται από ισχυρούς και παρίες. Τα πάντα στην φύση είναι συμπληρωματικά και το φαινομενικά πιο αδύναμο με τα ανθρώπινα μέτρα μπορεί να αποδειχθεί πανίσχυρο. Είναι αποδεδειγμένο ότι η επιβίωση ενός οικοσυστήματος εξαρτάται από τη βιοποικιλότητα, όπου και ο πιο φαινομενικά αδιάφορος οργανισμός είναι σημαντικός. Γι αυτό και τα οικοσυστήματα της ερήμου, που είναι φτωχά σε αριθμό ειδών, καταρρέουν. Στα οικοσυστήματα τα λιοντάρια παίζουν τον ίδιο σημαντικό ρόλο με τα μυρμήγκια και τους αετούς. Η ιεραρχία, που έχουμε συνηθίσει να λέμε ότι υπάρχει στη φύση είναι θεσμικό και κοινωνικό φαινόμενο και όχι βιολογικό . 

Ο Bookchin τονίζει ότι «η φύση, απαλλαγμένη από τις ανθρωποκεντρικές ηθικές παγίδες, αποτελεί έναν κόσμο συμμετοχής και αλληλεπίδρασης των μορφών ζωής που οι πλέον ξεχωριστές ιδιότητές του είναι η γονιμότητα, η δημιουργικότητα και η σκοπιμότητα... Έναν κόσμο που τον χαρακτηρίζει η συμπληρωματικότητα και αποτελεί το υπόβαθρο για μια ηθική της ελευθερίας περισσότερο παρά της κυριαρχίας» . Η φύση για τον Bookchin είναι ένας αστερισμός από κοινότητες, που δεν είναι ανταγωνιστικές αλλά συμπληρωματικές. Η συμβίωση των ειδών απαιτεί αμοιβαιότητα και όχι σύγκρουση. Όπως τονίζει ο Tracer για τη συμβίωση, «στη φύση ικανότερος είναι αυτός που βοηθάει τον άλλο να επιζήσει» ...και όχι αυτός που τον εξαφανίζει. 

Η φύση, δεν αποτελείται απ΄ κοινότητες που αντιπαλεύουν η μία την άλλη, σε έναν διαρκεί αγώνα επιβίωσης. Αντίθετα, αποτελείται από κοινότητες που συμπληρώνουν η μία την ύπαρξη της άλλης. Η ολότητα αυτή, που χαρακτηρίζει το σύστημα των κοινοτήτων, δεν αντιπροσωπεύει ένα ΟΛΟΝ μεταφυσικό, που εν τέλει ταυτίζει το υποκείμενο με το αντικείμενο. Δεν είναι το ΕΝ μιας στωικής ενικότητας αντίστοιχης με αυτή που υποθέτει η βαθιά οικολογία . Για τους κοινωνικούς οικολόγους, η ολότητα είναι η ενότητα των κοινοτήτων και των συστημάτων. Είναι η τακτοποιημένη ενότητα μιας ποικιλομορφίας, που δεν είναι στατική, αλλά μεταβαλλόμενη. Η ολότητα ως ολοκλήρωση πολλών δυνατοτήτων. Αυτή η ολότητα της φύσης και κατ’ επέκταση της κοινωνίας δεν είναι νομοτελειακή και προκαθορισμένη αλλά αποτελεί ένα δυναμικό σύστημα δυνατοτήτων και όχι βεβαιοτήτων. Μ’ αυτή την έννοια, η κοινωνική οικολογία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η φιλοσοφία του γίγνεσθαι και της δυνατότητας . Μια φιλοσοφία, που αντί της υποταγής σε μια προκαθορισμένη εξέλιξη, τονίζει την δυνατότητα της εξέλιξης. Ο Bookchin συνδυάζοντας τον Ηράκλειτο με τον Αριστοτέλη, υιοθετεί μια εντελέχεια, που είναι «ανοιχτή» στις δυνατότητας πραγμάτωσης μεταφέροντας έτσι ένα μήνυμα ελευθερίας, αυτοδιαφοροποίησης και αυτοοργάνωσης. Αυτή η οπτική σκοπιά, θέτει ουσιαστικά στο περιθώριο τον δαρβινικό ντετερμινισμό και την νομοτέλεια για την επιβίωση του ισχυρότερου, που χρησιμοποιήθηκαν από ολοκληρωτικές θεωρίες του παρελθόντος (φυσιολατρία Χίτλερ και κοσμολογική διαλεκτική Στάλιν). Πρόκειται ουσιαστικά, για μια εκτόπιση της φιλοσοφίας της φύσης, όπως την αντιλαμβανόμασταν μέχρι σήμερα, από την διδασκαλία των σοφιστών μέχρι την Χομπσιανή ηθική. Η κοινωνική οικολογία φωτίζει μια άλλη πλευρά του φυσικού κόσμου, τονίζοντας: 

1. τη γονιμότητα της φύσης 

2. την τάση να εξελίσσεται προς μια αυξανόμενη ποικιλομορφία 

3. την απεριόριστη ικανότητα της να διαφοροποιεί τις ζωικές μορφές δημιουργώντας πολυπλοκότερα είδη. 

4. την συμπληρωματικότητα των ειδών 

Η νέα αυτή ανάγνωση της φύσης θέτει μια διαφορετική βάση για την οικοδόμηση τόσο μιας νέας οικολογικής ηθικής όσο και μιας άλλης κοινωνικής οργάνωσης. 

Η κοινωνική οικολογία, που από πολλούς χαρακτηρίζεται ως «πράσινος ανθρωπισμός», εισάγοντας την ηθική της συμπληρωματικότητας και της ποικιλομορφίας, επιχειρεί να θεραπεύσει τις ουσιώδεις αιτίες των κοινωνικών προβλημάτων, που οδηγούν στην οικολογική κρίση, αλλά και στις παρεκκλίσεις από την «φυσιολογική» ανθρώπινη ζωή, που αυτά (τα προβλήματα) συνεπάγονται. 

Σελίδα 4
Κομμουναλισμός : Η νέα κοινωνική οργάνωση 
Οι θέσεις της κοινωνικής οικολογίας, που αντιστρέφουν την εικόνα φύσης και κοινωνίας από σύστημα ιεραρχικά δομημένο, ανταγωνιστικό, προσανατολισμένο στην νομοτελειακή πρόοδο και στον αγώνα για την επιβίωση του ισχυρού, σε σύστημα ισοδυναμίας, συμπληρωματικότητας, αμοιβαιότητας και αλληλεγγύης προσανατολισμένο στην «ανοιχτή εξέλιξη» και στον «αγώνα» για την διατήρηση της ποικιλομορφίας, αποτελούν και το υπόβαθρο για την πολιτική εφαρμογή της. Με στόχο την αναδιάταξη των κοινωνικών σχέσεων, έτσι ώστε η ανθρωπότητα να επιβιώσει μέσα σε μια προστατευμένη και όχι εύθραυστη ισορροπία με τη φύση, ο Bookchin προτείνει τον κομμουναλισμό ως το ιδανικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης. 

Ο κομμουναλισμός, που τ’ όνομά του παραπέμπει στο παραδοσιακό επαναστατικό σύνθημα για μια «κομμούνα των κομμούνων» και συνδέεται ιστορικά με την κομμούνα του Παρισιού του 1871 , είναι ένα σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο οι σχεδόν αυτόνομες τοπικές κοινότητες συνδέονται με χαλαρούς δεσμούς σε μια μορφή ομοσπονδίας. 

Ο κομμουναλισμός αντλεί στοιχεία τόσο από τον μαρξισμό όσο και από τον κοινωνικό αναρχισμό. Από τον μαρξισμό δανείζεται την οργανωμένη αντιπαράθεση με το κεφαλαιοκρατικό μηχανισμό, καθώς και την προσπάθεια συστηματοποίησης ενός έλλογου σοσιαλισμού, που ολοκληρώνει φιλοσοφία, ιστορία, πολιτική και οικονομία, συμπληρώνοντας τη θεωρία με πράξεις. Με τον κοινωνικό αναρχισμό συμφωνεί στην αναγνώριση των ιεραρχικών δομών, ως το βασικό πρόβλημα για την συγκρότηση μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας, καθώς και στις βασικές αρχές που αφορούν: 

1. μια ομοσπονδία αποκεντρωμένων κοινοτήτων 

2. μια σταθερή αντίσταση στον κρατισμό 

3. μια πίστη στην άμεση δημοκρατία 

4. και ένα όραμα μιας ελευθεριακής κοινωνίας 

Πλατφόρμα του κομμουναλιστικού συστήματος αποτελούν οι αυτοδιοικούμενοι δήμοι στους οποίους οι παραδοσιακές ιεραρχικές δομές αντικαθίστανται με μια ελεύθερη συμβίωση ανθρώπων, όπου οι αποφάσεις για τα κοινά παίρνονται σε μια πρόσωπο με πρόσωπο ανταλλαγή δημιουργικών ιδεών και επιχειρημάτων, μέσα από διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας. 

Με εξαίρεση την αντίληψη για την άμεση δημοκρατία ο κομμουναλισμός υιοθετεί τα περισσότερα στοιχεία του κοινωνικού αναρχισμού. Συγκεκριμένα ο κομμουναλισμός δεν απορρίπτει την διαδικασία τής κατά πλειοψηφία λήψης των αποφάσεων, ενώ οι αναρχικοί θεωρούν ότι η έννοια «πλειοψηφίας – μειοψηφίας» είναι εξουσιαστική και γι’ αυτό προτείνουν την συναινετική λήψη αποφάσεων, κάτι που μπορεί να οδηγήσει όμως στην απραξία και στην διάλυση της κοινωνίας. Οι κομμουναλιστές προτείνουν αντίθετα, την δημιουργική αξιοποίηση της μειοψηφίας, χωρίς να βάλλουν στο περιθώριο τις ενστάσεις και τις διαφορετικές της απόψεις. Τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών, αναλαμβάνει να υλοποιήσει ένα ομοσπονδιακό συμβούλιο, με ανακλητά μέλη τα οποία εκ περιτροπής ασκούν τα οργανωτικά καθήκοντα της κοινότητας. 

Ένα τέτοιο μοντέλο πραγματοποιεί το ιδανικό μιας ανθρωπιστικής έλλογης κοινωνίας και στηρίζεται στην αλληλεγγύη και την φιλία (με τη αρχαιοελληνική έννοια του όρου) οι οποίες αντικαθιστούν το υλικό κέρδος, τον εγωτισμό και τους αναγκαστικούς νόμους. 

Ο κομμουναλισμός, υποστηρίζει ο Bookchin, θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την επιστροφή της έννοιας της ολιγάριθμης αριστοτελικής πόλης, που αποτελεί μια φυσική επέκταση του οίκου, και όπου οι άνθρωποι είχαν τη ευκαιρία να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους και να προσεγγίσουν τον τελικό τους σκοπό. 

Η οικονομία, δεν παίζει κανένα ρόλο στη ευτυχία των ανθρώπων γι’ αυτό και στόχος του συστήματος είναι να δημιουργήσει μια δημοτική οικονομία χωρίς ατομική ιδιοκτησία, ιδιωτικές επιχειρήσεις ή συνεταιρισμούς και κοινοπραξίες. Οι εργαζόμενοι των διάφορων ειδικοτήτων δεν θα είναι εργάτες με ιεραρχική δομή, αλλά πολίτες που εισφέρουν ο καθένας συμπληρωματικά τα προσόντα του και την ειδίκευσή του στο κοινό εγχείρημα. Δεν πρόκειται φυσικά για μια κοινωνία «αφθονίας» και «καταναλωτικών» αγαθών, αλλά για έναν ποιοτικό τρόπο ζωής, όπου τα αγαθά θα αποκτώνται ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός, μέσα από την συνεισφορά στα κοινά, η οποία θα εξασφαλίζει όλα όσα χρειάζονται για να καλυφθούν οι πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες. 

Πρόκειται ουσιαστικά, για μια ηθική οικονομία, όπου το χρήμα και τα αγαθά δεν αποτελούν αυτοσκοπό αλλά ούτε προϋπόθεση για την ευημερία και την ποιότητα της ζωής. 

Ο Bookchin γνωρίζει, ότι η μετάβαση σε μια κομμουναλιστική κοινωνία δεν μπορεί να γίνει ούτε εκ των άνω, αλλά ούτε με επανάσταση, γι’ αυτό προτείνει μια βήμα- βήμα μεταρρύθμιση. Ξεκινώντας σε πρώτη φάση με την επιδίωξη θέσπισης νέων κανόνων μεταξύ λαού και κεφαλαίου, προχωρώντας παράλληλα στην ίδρυση οργανισμών και ινστιτούτων, που θα διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στη κοινωνική μεταρρύθμιση, και προτείνοντας στη συνέχεια την συμμετοχή κομμουναλιστών σε δημοτικά συμβούλια και τοπικές εκλογές, υποδεικνύει ουσιαστικά μια ρεαλιστική στρατηγική σταδιακής πολιτικής εφαρμογής του κομμουναλισμού.

Σελίδα 5
Αντιπαραθέσεις, Ενστάσεις και Κριτική 
Τόσο το σχέδιο του κομμουναλισμού, όσο και η θεωρία της κοινωνικής οικολογίας, έχουν δεχτεί ποικίλες κριτικές αλλά έχουν στρέψει και σθεναρά τις βολές τους κατά άλλων οικολογικών θεωριών και ελευθεριακών συστημάτων. 
Ο Bookchin χρησιμοποιεί καυστικά τον όρο «οικο-λα-λα», για να χαρακτηρίσει τον ανορθολογισμό, που υποστηρίζει ότι διακρίνει τη βαθιά οικολογία και το κόμμα των πρασίνων. Οι αντιφατικές τους θέσεις, που από τη μια πλευρά εκφράζουν μια θεϊστική εκδοχή της οικολογίας και από την άλλη μια ανθρωπομορφική γη, και μιλάνε για μια εγγενή αξία των όντων (μεταξύ των οποίων και των ιών ή των μικροβίων) εξισώνοντας την ηθική του ανθρώπου με την ηθική του μυρμηγκιού, δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να παραβλέπουν την ουσία της ανθρώπινης παρακμής και οδύνης. Με πολλές αναφορές στις οικοφασιστικές και βιοκεντρικές αντιλήψεις του ναζισμού (νόμοι της φύσης, υποβάθμιση της αξίας της ανθρώπινης ζωής, πανθεϊσμός κλπ) ο Bookchin υποστηρίζει, ότι οι βιοκεντρικοί οικολόγοι απομακρύνονται από την ουσιαστική αντιμετώπιση οποιουδήποτε σοβαρού οικολογικού προβλήματος. 

Κατά τον Bokkchin, ο πολιτικός κίνδυνος της βαθιάς οικολογίας, που μπορεί να θεωρηθεί ότι εκφράζει τα συμφέροντα της παγκόσμιας τράπεζας, των αμερικανικών γεωργικών επιχειρήσεων και της αστικής τάξης, προέρχεται από την ευκολία με την οποία γίνονται δεκτές οι απόψεις της σε μια περίοδο απλοϊκότητας και κοινωνικού αναλφαβητισμού 

Από την άλλη πλευρά οι οπαδοί της βαθιάς οικολογίας με τη σειρά τους ασκούν κριτική για τη προτεινόμενη από τους κοινωνικούς οικολόγους σχέση μας με τη μη ανθρώπινη φύση. Μήπως τελικά η πρόταση για μια οργανική-αναρχική αρμονική συμβίωση με τον πλανήτη υποδηλώνει την ανικανότητά μας να τον διαχειριστούμε υπεύθυνα; Για αυτούς η Κοινωνική Οικολογία δεν είναι παρά μια μασκαρεμένη ανθρωποκεντρική οικολογία αφού εν τέλει ο κύριος σκοπός της είναι η ευημερία των ανθρώπων. 

Ένα κεντρικό σημείο της θεωρίας της κοινωνικής κοινωλογίας που έχει δεχτεί κριτική, είναι η μη επαρκής απόδειξη της αιτιακής σχέσης ανάμεσα στις ιεραρχικά δομημένες κοινωνίες και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Αν και αποτελεί κοινή παραδοχή ότι οι τροφοσυλλεκτικές κοινωνίες είχαν αποκαταστήσει μιαν εξαιρετικά συνεργατική σχέση με το μη ανθρώπινο περιβάλλον, δεν μπορεί κανείς εκ προοιμίου να απορρίψει την περίπτωση ύπαρξης μη ιεραρχικών κοινωνιών που έβλαψαν το περιβάλλον όπου έζησαν . 

Παράλληλα οι πράσινοι σχολιάζουν το πολιτικό σκέλος της κοινωνικής οικολογίας ως ουτοπικό και ρομαντικό. 

Κριτική όμως έχει ασκηθεί και από την πλευρά των ελευθεριακών ριζοσπαστικών κινημάτων, για το αν πράγματι υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής του κομμουναλισμού. Από λειτουργική σκοπιά οι σημερινές πόλεις απέχουν πολύ από το ιδανικό μέγεθος της αριστοτελικής πόλης, και το γιγάντιο μέγεθός τους μάλλον απαγορεύει τέτοια οργάνωση. Από την άλλη πλευρά, δήμοι που παίρνουν πρωτοβουλίες και αναπτύσσουν δημοτικές επιχειρήσεις για το κοινό όφελος, είναι αδύνατον να ακολουθήσουν έστω και εν μέρει το κομμουναλιστικό μοντέλο, αφού οι διαδικασίες και τα πρότυπα οργάνωσής τους είναι αναγκαστικά βασισμένα στα θεσμικά πρότυπα και στους νόμους του κράτους στο οποίο ανήκουν. 
Κατά τη γνώμη μου, ο προβληματισμός για την συνολική κατασκευή του Bookchin, αγγίζει τον προβληματισμό για το μέλλον της αριστεράς. Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και τη μετατροπή του σε «ανύπαρκτο» σοσιαλισμό, η μετάβαση στον κομμουνισμό μοιάζει πιο ουτοπική από ποτέ. Ο Bookchin γνωρίζοντας όσο λίγοι, το άτοπο της μέχρι σήμερα νοούμενης σοσιαλιστικής οργάνωσης, αντιλαμβάνεται το δίπολο μεταξύ φιλελευθερισμού και κοινοτισμού, που οργανώνεται στη σύγχρονη πολιτική σκέψη. Ανεξάρτητα με τη μορφή του φιλελευθερισμού είτε αυτός λέγεται συντηρητικός, κοινωνικός, νέος, ή οτιδήποτε άλλο, ο Bookchin θέλει να τοποθετήσει απέναντί του το εκλιπών «αντίπαλον δέος» που θα κρατήσει ζωντανή και θα εξελίξει την αριστερή παράδοση. Ο κίνδυνος να μπει το όραμά του στο καλάθι των κοινοτιστών είναι ορατός, όμως αυτός φαίνεται να επιδιώκει να αποτελέσει τον νέο «τρίτο δρόμο».

Δεν είναι λίγοι αυτοί που θα χαρακτήριζαν τον κομμουναλισμό ως κοινοτιστική πολιτική αντίληψη, μόνο και μόνο επειδή τοποθετείται απέναντι στον φιλελευθερισμό. 

Εν πρώτοις, φαίνεται ότι ο Κομμουναλισμός (communalism) σαν πολιτικό σύστημα κοινωνικής οργάνωσης είναι ειδικότερος από τον Κοινοτισμό (communitarism) ο οποίος αποτελεί μια ευρύτερη ηθική αντίληψη. Σύμφωνα με τον κοινοτισμό, οι συλλογικού χαρακτήρα αξίες, όπως αμοιβαιότητα, εμπιστοσύνη, αλληλεγγύη είναι συνυφασμένες με συλλογική φύση της ανθρώπινης ύπαρξης. Η ευημερία των ανθρώπων, μπορεί να επιτευχθεί αν καθιερωθεί κοινοτικός τρόπος διαβίωσης και συμπεριφοράς των ανθρώπων, σύμφωνα με κοινές συλλογικού χαρακτήρα αξίες . 

Οι αξίες αυτές δεν είναι απαραίτητα απόλυτες και καθολικές για όλες τις κοινότητες των ανθρώπων όπως για παράδειγμα είναι διαφορετικές οι αξίες και η ηθική των κοινοτήτων των παλαιστινίων, και των ισραηλιτών, των φανατικών μουσουλμάνων και των προτεσταντών χριστιανών. Όμως, αντίθετα με τη σχετικότητα του κοινοτισμού, οι εισηγητές του κομμουναλισμού θεωρούν ότι οι αξίες των κοινοτήτων είναι καθολικές και απόλυτες αφού αντανακλούν την ολότητα που διακρίνει τη φύση και εναρμονίζονται με αυτήν. Δηλαδή ο Bookchin αντικαθιστά, στην ουσία, την απόλυτη αλήθεια της αυθεντίας, με την αλήθεια της φύσης, η οποία όμως δεν είναι η αλήθεια που μέχρι σήμερα αντιλαμβανόμασταν! Παρ’ ότι είναι ειλικρινά γοητευτική η θέαση μιας φύσης συμπληρωματικής, γόνιμης, ενωτικής, αμοιβαίας, αλληλέγγυας, ελεύθερης και πολυποίκιλης, δεν παύει να είναι μια αυθαίρετη «θέαση». Η ορθολογική αυτή αντίληψη για τη φύση είναι εξ’ ίσου αυθαίρετη με την θέαση της φύσης ως ανταγωνιστική, ιεραρχική, νομοτελειακή και οτιδήποτε άλλο. Η φύση είναι αυτό που είναι ανεξάρτητα από το πως εμείς την ερμηνεύουμε. Η ερμηνεία και η ορθολογική ανάλυση είναι ιδιότητες της διάνοιας ενός φυσικού όντος, του ανθρώπου εν προκειμένω και δεν ανάγονται στο όλο, δηλαδή στη φύση. Αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα στο οικοδόμημα του Bookchin. Κάνει το ίδιο ακριβώς λάθος, που κατηγορεί ότι κάνουν οι θεωρίες των φυσικών φιλοσόφων. Προσδίδει στη φύση χαρακτηριστικά ανθρωπομορφικά, υιοθετεί μια άλλη ερμηνεία της, χτίζει πάνω της μια νέα θεωρία που τελικά επιχειρεί να εφαρμόσει πολιτικά. Επί πρόσθετα, παρ’ ότι τοποθετεί τον άνθρωπο μέσα στην φύση, όπως κάνουν οι βιοκεντρικοί οικολόγοι, δεν αποφεύγει να καταλήξει σε μια ανθρωποκεντρική οικολογική θέση αφού ο τελικός του σκοπός είναι η ανθρώπινη ευημερία, που θα διασφαλίσει και ως θεματοφύλακας την οικολογική ηθική. 

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, θεωρώ ότι η προσπάθεια του Bookchin να αντιπαραθέσει απέναντι στον καταστροφικό για το περιβάλλον φιλελευθερισμό της «ελεύθερης» αγοράς ένα οικολογικό μοντέλο ελευθεριακής κοινωνικής οργάνωσης, είναι εξαιρετική. Αν δεχτούμε ότι το μέλλον είναι ανοιχτό σε δυνατότητες, τότε και η φιλοσοφία του γίγνεσθαι, όπως αυτοχαρακτηρίζεται η κοινωνική οικολογία, θα παίξει καθοριστικά τον συμπληρωματικό ρόλο της μέσα στην πολυποίκιλη ολότητα της οικολογικής και πολιτικής φιλοσοφίας. 

Σελίδα 6
Βιβλιογραφία 
Bookchin Murray: «Κοινωνικός Αναρχισμός ή Life Style Αναρχισμός» 
Εκδόσεις Ισνάφι, Ιωάννινα 2005
Bookchin Murray: «Τι είναι Κοινωνική Οικολογία» 
Βιβλιοπέλαγος, Αθήνα 2000
Bookchin Murray: «Η σύγχρονη οικολογική κρίση» 
Βιβλιοπέλαγος, Αθήνα 1993
Bookchin Murray: “The Communalist Project” , Harbinger, spring 2003
Bookchin Murray: «Ο μύθος του υπερπληθυσμού», 
Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα 1997
Πελεγρίνης Θ.: «Λεξικό της Φιλοσοφίας» Ελληνικά Γράμματα, 2004
Πρωτοπαπαδάκης Ε.: «Οικολογική Ηθική» εκδόσεις Α. Σάκκκουλας, Κομοτηνή, 2005
Tracer William: “Symbiosis”, Van Nostund Reinhold, New York 1970
Αναδημοσίευση από:
Σχετικά κείμενα