Mάζεμα βολβών για τουρσί και τρόποι φυτέματος

Σήμερα ακολουθούμε τις οδηγίες που αναφέρει  ο komianos από  το Κοπανάκι Μεσσηνίας  για να εκμεταλλευτούμε τις γευστικές και τονωτικές ιδιότητες των βολβών.

Μάζεμα βολβών 

 Οι βολβοί είναι ένα είδος άγριου κρεμμυδιού που γίνονται ένα εξαιρετικό έδεσμα. Βρίσκονται σε αφθονία στα βουνά και αν ξέρει κανείς να τους αναγνωρίζει,(*) μπορεί να τους μαζεύει και να τους κάνει τουρσί. Στο έδαφος φαίνονται να εξέχουνε μερικά πλατιά φυλλαράκια μεγέθους ανάλογο των βολβών. Απαραίτητα εργαλεία ένα λεπτό τσαπί καλολιμαρισμένο ένα σκαλιστίρι προαιρετικά και ένα σακούλι. Σκάβουμε προσεκτικά γύρω-γύρω και γύρω στα δέκα εκατοστά βάθος βρίσκεται ο βολβός. Το χαρακτηριστικό του είναι ότι αν τον ξεφλουδίσουμε λίγο είναι ροζ – άσπρος. Είναι λίγο κουραστικό το μάζεμα επειδή οι βολβοί είναι λίγο βαθιά, αλλά όταν θα είναι έτοιμοι για φάγωμα δεν θα το μετανιώσετε.
Το μάζεμα των βολβών γίνεται τον Μάρτιο μέχρι τα μέσα Απριλίου και των μπουμπουκιών την άνοιξη.
(*) μπορούν να βρεθούν και στις λαϊκές αγορές. Αν και είναι ενδημικά φυτά στην Ελλάδα και την Μέση Ανατολή, ωστόσο καλλιεργούνταν ήδη από τα Ελληνικά και Ρωμαϊκά χρόνια.

βιότοπος – περιγραφή

Το συναντούμε με τις ονομασίες Βολβός, Καλογριές, Σκορδούλακας, Βροβιός, άγριος Μάνης, Κουρκουτσέλια, Κρεμμυδούλες, Σκυλοκρέμμυδα, Ασκορδούλακας.
H λατινική ονομασία του βοτάνου είναι  Muscari comosum.(L.) Mill (Μούσκαρι το εύοσμον). Ανήκει στην οικογένεια των Λιλιιδών.

Το γένος Muscari περιλαμβάνει 50 είδη βολβωδών φυτών που η κοινή τους ονομασία είναι σταφυλοϋάκινθοι (διότι το άνθος τους μοιάζει με αυτό του Υάκινθου).
Ευδοκιμεί  σε υψόμετρο από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι  και τις υποαλπικές περιοχές της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Είναι πολυετές βολβώδες φυτό, με εύρωστο βλαστό που φτάνει σε ύψος τα 20 έως 30 εκατοστά. Δεν έχει φύλλα στο βλαστό. Στη βάση του φυτού υπάρχουν 3 έως 7 φύλλα με φάρδος μέχρι 20 χιλιοστά, γραμμοειδή, κοντύτερα από τον βλαστό. Ανθοταξία μακρουλή, αραιά. Στο κάτω μέρος γόνιμα άνθη, κωδωνοειδή, καστανόλευκα, με 6 οδόντες κιτρινομπέζ και στην κορυφή άνθη άγονα, μπλε, βιολε.

Από τις αγορές της Ιταλίας(1)

 Διατηρημένοι σε λάδι οι  βολβοί χρησιμοποιούνται ως νοστιμιά μόνοι τους ή σε σαλάτες και γαρνιτούρες.
Δοκιμάστε την συνταγή 
1)Παίρνουμε τους βολβούς που μαζέψαμε και τους καθαρίζουμε. Κόβουμε τις ρίζες και επάνω μπορούμε να αφήσουμε ένα κομμάτι βλαστού.
2)Βράζουμε τους βολβούς ώσπου να τρυπιούνται με το πιρούνι.
3)Τους αφήνουμε στο νερό για περίπου 24 ώρες για να ξεπικρίσουν.
4)Φτιάχνουμε άρμη: Διαλύουμε αλάτι μέσα σε νερό(2) ώσπου να επιπλεύσει ένα αυγό.
5) Τους αφήνουμε γύρω στις 12 ώρες στην άρμη. Μπορούμε πριν τους βγάλουμε να τους δοκιμάσουμε για να δούμε αν έγιναν όσο αλμυροί τους θέλουμε.
6)Τους ξεπλένουμε και τους βάζουμε σε νερό με ξύδι και κάποιο βότανο (μάραθο, δεντρολίβανο,δάφνη,πιπέρια,κ.ά,δείτε πιο κάτω και την συνταγή από την Ιταλία).
Οι βολβοί είναι έτοιμοι και μπορούμε να τους φάμε μαζί με λάδι. Εαν μας βγούνε αλμυροί ή πολύ ξιδάτοι μπορούμε να τους αφήσουμε στο νερό ή στο λάδι να γλυκάνουν. Αντίστοιχα μπορούμε να τους ξαναβάλουμε σε αλάτι ή ξύδι για να γίνουνε πιο πικάντικοι.
(2)καλύτερα να το έχουμε βράσει από πριν.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Είναι φαρμακευτικό φυτό γνωστό από την αρχαιότητα.  Ο Διοσκουρίδης έγραφε ότι κάνει καλό στο στομάχι και στα διαστρέμματα, την ποδάγρα και τους πόνους των αρθρώσεων, σε μορφή καταπλάσματος. Εγραφε επίσης ότι ο βολβός, μόνος του ή σε συνδυασμό με άλλα βότανα κάνει καλό σε πολλά δερματικά προβλήματα. Θεωρείται ακόμη πως ξυπνά την σεξουαλική επιθυμία!
Τους βολβούς οι Ελληνες τους έτρωγαν από την αρχαιότητα. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η ελληνική κουζίνα τους χρησιμοποιεί με τον ίδιο τρόπο, χιλιάδες χρόνια τώρα,ψημένους και αρτυμένους στο ξύδι, όπως ακριβώς περιγράφει ο Διοσκουρίδης.
 Τα άνθη του βολβού γίνονται ομελέτα. Στην Κρήτη οι βολβοί είναι αγαπημένο φαγητό. 
Υπάρχουν χώρες, όπως η Αγγλία, που θεωρούν τους βολβούς δηλητηριώδεις. Στη χώρα μας όμως οι βολβοί τρώγονται μαγειρεμένοι εδώ και χιλιετίες χωρίς να έχουν αναφερθεί δηλητηριάσεις από αυτούς. Ισως μόνο βαρυστομαχιές σε περίπτωση υπερκατανάλωσης( η κατανάλωσή τους πρέπει να γίνεται με μέτρο).
 ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΟΛΒΩΝ
Όταν σκοπεύουμε να μαζέψουμε ένα φαρμακευτικό φυτό, καλό είναι να ΄χουμε στο μυαλό μας ένα συνδυασμό από οικονομικούς, οικολογικούς (περιβαλλοντικούς) και θεραπευτικούς στόχους.
Για να μην ερημώνονται οι περιοχές πίσω μας, πρέπει να φροντίζουμε ώστε στη θέση των φυτών που μαζέψαμε μελλοντικά να ξαναφυτρώσουν και άλλα όμοια.
Γι΄ αυτό, αν χρειάζεται όταν σκάβουμε για να  ξεριζώσουμε το βολβό, καλό είναι ν΄ αφήνουμε μερικά νεαρά φυτά με τους βολβούς τους ώστε τα άνθη τους να ρίξουν τους σπόρους τους τριγύρω για να έχουμε και του χρόνου βολβιά. Οι σπόροι που πέφτουν στο έδαφος μοιάζουν σαν μικρά σκάγια, είναι πολύ σκληροί και αργούν να σκάσουν ιδιαίτερα  λόγω της ξηρότητας και της μορφολογίας του ορεινού εδάφους.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ
Επιθυμία μας, όταν μαζεύουμε το φυτό, είναι να έχει τις περισσότερες δραστικές ουσίες. Αυτό, κυρίως, το πετυχαίνουμε με το μάζεμα λίγο πριν από την καρποφορία, όταν το φυτό βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη.
Υπάρχουν όμως ένα σωρό άλλοι λόγοι, που επηρεάζουν τη δραστικότητά του. Έτσι, το πότε γίνεται το μάζεμα αλλάζει από τόπο σε τόπο, ανάλογα με το κλίμα. Γενικά, στα ζεστότερα κλίματα οι θεραπευτικές ουσίες είναι πιο δραστικές απ΄ τα κρύα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι λάτρεις αυτού του ιδιαίτερου εδέσματος προτιμούν τα δικά μας θεραπευτικά φυτά ιδίως της Πελοποννήσου και της Κρήτης.
Ολόκληρο το κείμενο (εδώ)
Εικόνα από:
(1)Ιταλικές Παραδόσεις Τρόφιμα & Συνταγές
Και μια ακόμη συνταγή μαγειρέματος (εδώ)

Μάθε για το μέλι

Οδοιπορικό στο βουνό σήμερα με  τα μάτια ενός μελισσοκόμου.
Ορεινό Μέλι @oreinomeli  26 Φεβ
Διερευνητική βόλτα στο βουνό χθες κ το ανοιξιάτικο ρείκι είναι έτοιμο να ανοίξει! Πρέπει να ετοιμάσουμε τα μελίσσια.

Ω! Δείτε τι βρήκα στο βουνό. Άγρια πρίμουλα! Αλλά δεν σας λέω που είναι γιατί πάτε και τις κόβετε... 

 Άγρια πρίμουλα

Στο ορεινό μελισσοκομείο οι μέλισσες προπόλισαν τους αεραγωγούς, δείγμα ότι το βράδυ κάνει ακόμα κρύο.

Ορεινό Μέλι ‏@oreinomeli  27 Φεβ

Μεταφέραμε τα μελίσσια στα ρείκια, στους πρόποδες της νότιας Πίνδου. Τις επόμενες ημέρες θα εξερευνήσουμε και τα υπόλοιπα φυτά της περιοχής.

Πριν από λίγο στα ρείκια στα ορεινά της Πίνδου. Οι μέλισσες προσαρμόστηκαν αμέσως στο νέο περιβάλλον! 

Ορεινό Μέλι @oreinomeli  22 Φεβ
Ο καιρός σου δίνει την αίσθηση ότι η άνοιξη θα είναι πρώιμη φέτος. Αυτό μπορεί να γίνει αρκετά επικίνδυνο...

Ορεινό Μέλι @oreinomeli  18 Φεβ
Άνοιξε το πρώτο μπουμπούκι της αμυγδαλιάς!
Οι μέλισσες εργάζονται εντατικά, οι κότες γεννούν πλέον ικανοποιητικά, αρχίζει να μυρίζει άνοιξη!
Ορεινό Μέλι @oreinomeli  24 Φεβ
Ο Αριστοτέλης ήταν ο πρώτος που παρατήρησε ότι οι μέλισσες επισκέπτονται μόνο ένα είδος ανθέων, ανά πτήση.
Ορεινό Μέλι ‏@oreinomeli  6 Μαρ
Δυστυχώς το ρείκι δεν δουλεύει. Τουλάχιστον οι μέλισσες φέρνουν γύρη απ' τα γύρω φυτά, όπως αυτό το ορνιθόγαλο. 

Ορεινό Μέλι @oreinomeli  13 Φεβ
Η φρουκτόζη που περιέχει το μέλι, διασπά το αλκοόλ που κυκλοφορεί στο αίμα μετά το μεθύσι, βοηθώντας να ξεπεραστεί το hangover.
 #μέλι

Το μέλι έχει μικρότερη επίδραση στην αύξηση της γλυκόζης πλάσματος και  ινσουλίνης ορού, σε σχέση με τη ζάχαρη.Η φρουκτόζη του μελιού απορροφάται στο αίμα  βραδύτερα και γι αυτό δεν προκαλεί υπερέκκριση ινσουλίνης. Αντίθετα η απορρόφηση της κοινής ζάχαρης γίνεται μέσω ώσμωσης, με  ταχύτητα και προκαλεί την άμεση παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας.

Ορεινό Μέλι @oreinomeli  
Αυτό το φυτό το εντόπισα στο πευκοδάσος της Άρτας. Ονομάζεται σκαρτόχορτο και δίνει αρκετή  γύρη χρώματος φιστικί.
Γνωστό και ως σκαρολάχανο ή σκυλόχορτο(Mercurialis annua). Το "δουλεύουν" πολύ οι μέλισσες πάντως.

Ορεινό Μέλι @oreinomeli  
Ούγγροι μελισσοκόμοι ισχυρίζονται ότι το 50% του μελιού που διακινείται στη χώρα τους είναι Κινέζικο χωρίς αυτό να αναφέρεται στην ετικέτα.
Η κοινοτική οδηγία επιτρέπει στους εισαγωγείς να καταγράφουν ως χώρα προέλευσης την #ΕΕ για μέλι το οποίο παράχθηκε στην Κίνα...
Ορεινό Μέλι @oreinomeli  
Μην αγοράζετε #μέλι, στου οποίου την ετικέτα δεν αναγράφεται η βοτανική και γεωγραφική προέλευση.Έχει υποστεί θερμική επεξεργασία (χαρμάνι)

#savethebees

Ορεινό Μέλι @oreinomeli  
Οι μέλισσες βρίσκονται σε κίνδυνο. Μπορείς να βοηθήσεις με έναν πολύ απλό τρόπο. Φυτεύοντας ένα φυτό στο μπαλκόνι σου. 

Ορεινό Μέλι @oreinomeli  10 Φεβ
Πριν 2 χρόνια τέτοιες μέρες εγκαταλείψαμε για πάντα την πόλη και πήραμε τα βουνά, για μια νέα ζωή με αυτάρκεια και αυτονομία.
Το Ορεινό Μέλι συλλέγεται από τους μελισσοκόμους Στράτο Σαραντουλάκη και Νίκο Αποστολόπουλο στις βουνοπλαγιές των Τζουμέρκων και διατίθεται άθερμο.
Περισσότερα εδώ: https://twitter.com/oreinomeli 
και εδώ:https://twitter.com/hashtag/savethebees?src=hash

Λάχανα

Αναπάντεχες συναντήσεις στο δρόμο με "ζιζάνια". Ανάμεσα στην πέτρα και το κλιματιστικό, σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους του Πειραιά, το άγριο λάχανο μεγαλώνει με την ησυχία του περιμένοντας δεν ξέρω και εγώ τι για να κλείσει τον κύκλο του.

Collard στον αγγλόφωνο κόσμο

Κουράστηκα πολύ να βρω εικόνες του μαυρολάχανου, γι'αυτό αρκεστείτε στις παραπάνω.

Αλλά η έκπληξη δεν τελείωσε εκεί. Αρκετά  τετράγωνα πιο κάτω, μερακλήδες κάτοικοι έχουν βαρεθεί να βλέπουν τα άδεια παρτέρια  των δημαρχαίων,και έχουν απλώσει τις καλλιέργειες τους. Λάχανα πάλι!!
Και γυρνώντας στο σπίτι, με περίμενε και το φίλεμα από τη θεία απ'το χωριό.
Συγχρονικότητα !!! Το σύμπαν άκουσε την γκρίνια μου* είμαι σίγουρη. Ας μαγειρέψουμε λοιπόν.
Ενδεικτικά θα αναφέρω δύο συνταγές και οι δύο από την Ποντιακή κουζίνα που αξιοποιούν τα μαυρολάχανα.
Η πρώτη είναι λάχανα με φασόλια και η δεύτερη ντολμάδες.

Άγρια λάχανα, μαυρολάχανα ή απλά Λάχανα. Τροφή που πολλοί σνομπάρουν "για τους φτωχούς και τα γαϊδούρια" έλεγαν παλιότερα.
Γυφτολάχανα τα λένε στα περισσότερα μέρη και τα προορίζουν για τα ζώα, γιατί δεν  έμαθαν να τα τρώνε.
Θρεπτική αξία λάχανου
Σε όλο τον κόσμο θεωρείται ότι τα λάχανα είναι υγιεινά τρόφιμα, είναι πλούσια σε βιταμίνη C και περιέχουν πολλές θρεπτικές ουσίες με ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες, όπως η σουλφοραφάνη. Όπως και το μπρόκολο, αποτελούν πηγή Indole-3-carbinol, φυτοχημικό που ενισχύει την επιδιόρθωση του DNA, δρα ως ανταγωνιστής των οιστρογόνων, καθυστερεί την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων,και  είναι πλούσια πηγή χλωροφύλλης. Το λάχανο περιέχει μεταξύ άλλων σημαντικές ποσότητες γλουταμίνης,  αμινοξέος με αντιφλεγμονώδεις και άλλες σπουδαίες για το σώμα ιδιότητες. Πέραν της προστατευτικής  του δράσης, είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμινών και ιχνοστοιχείων, που είναι απαραίτητα για την υγεία των κυττάρων. Το βράσιμο όμως  μειώνει τα επίπεδα αυτών των ουσιών. Λόγω των χαμηλών λιπαρών και των πολλών φυτικών ινών που περιέχει,  συνηθίζεται στις δίαιτες.
Θρεπτική αξία ανά 100 g 
Ενέργεια  (36 kcal) Υδατάνθρακες 7,1 g Λίπος 0,4 g Πρωτεΐνη 3 g
Βιταμίνη Α equiv.575 μg (64%)
Βιταμίνη C 26 mg (43%)
Βιταμίνη Κ 623 μg (593%)
Ασβέστιο 210 mg (21%)
Παράδοση
Τα λάχανα όπως και τα άλλα φυτά της ίδιας οικογένειας (Brassicaceae-μπρόκολο, κουνουπίδι, κάρδαμο) βοηθούν τα κύτταρα ν’ απαλλαγούν από τις τοξίνες, και τις ελεύθερες ρίζες. Έτσι είναι καλή επιλογή τροφής για την επόμενη μέρα  μετά από ένα βαρύ μεθύσι. Γνωστά σαν  λαχανίδες στη λαϊκή ιατρική,  υπήρξαν το οικογενειακό εφεδρικό γιατρικό για κάθε νόσο. Ο χυμός  από τα φρέσκα φύλλα και τους μίσχους - του άσπρου λάχανου συνήθως- ήταν μια θεραπεία για την ουρική αρθρίτιδα, τη βρογχίτιδα, τους πυρετούς,τα κρυολογήματα, τις φλεγμονές, τα προβλήματα της κυκλοφορίας του αίματος,κ.ά. Τον πολτό των φύλλων  τον χρησιμοποιούσαν  για την θεραπεία των πληγών, σε ασθένειες του μαστού των γυναικών, και τις αρθρίτιδες(σαν επίθεμα).
Οι  αντιβακτηριδιακές και αντικαρκινικές ιδιότητες του λάχανου στις μέρες μας έχουν επιβεβαιωθεί από πολλές κλινικές έρευνες. Παρασκευασμένο σαν τουρσί το άσπρο λάχανο διατηρεί την υψηλή του περιεκτικότητα σε βιταμίνη C και στη λαϊκή ιατρική υπήρξε ένα  αποτελεσματικό μέσο αντιμετώπισης του σκορβούτου.
Βρίσκουμε τα λάχανα να τρώγονται σαν παραδοσιακό πιάτο την Πρωτοχρονιά, σε πάρα πολλά σημεία του κόσμου, μαζί με  κρέας, ή φασόλια  ή μπιζέλια , για να εξασφαλιστεί ο πλούτος για τον επόμενο χρόνο, θεωρώντας ότι  τα φύλλα του μοιάζουν με τα χρήματα. Και στα δικά μας Βόρεια μέρη. Συνηθίζεται να μαγειρεύονται  με κρέας  φρέσκο,καπνιστό ή παστό,συχνότερα με χοιρινό.
Τα τυπικά καρυκεύματα για τα λάχανα  είναι τα κρεμμύδια, το ξύδι, πιπέρι  μαύρο και  άσπρο, και οι κόκκινες καυτερές πιπεριές.

Λαχανάκια Βρυξελλών, αλλά μου φαίνονται κάπως......

Καμία από τις  ποικιλίες λάχανου που γνωρίζουμε σήμερα δεν είναι νέα. Οι Έλληνες γνώριζαν τα λάχανα όπως και τα γογγύλια,  πριν ακόμη από την χριστιανική εποχή, και καλλιεργούσαν  διάφορα είδη τους συμπεριλαμβανομένων και αυτών με τα μεγάλα πράσινα  φύλλα. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα, από που έρχονται τα πρώτα φυτά. Τα άγρια ​​λάχανα που μοιάζουν με τα σημερινά διασταυρώθηκαν με άλλα φυτά, και  έχουν γίνει οι ποικιλίες που βρίσκουμε σήμερα, όπως το άσπρο και κόκκινο λάχανο, το μπρόκολο, κουνουπίδι, τα λαχανάκια Βρυξελλών, και το χρένο για να αναφέρουμε μόνο μερικά.

Προτεινόμενα φασόλια.

Μαύρα λάχανα με φασόλια

Υλικά
300 γραμ. φασόλια κόκκινα, ή πολύχρωμα, ή τα συνηθισμένα λευκά της φασολάδας.
 1 κόκκινη πιπεριά καυτερή
1 κούπα τσαγιού ελαιόλαδο
2 μεγάλα κρεμμύδια
1 φλιτζάνι σάλτσα ντομάτας(προαιρετικά)
2 κουταλιές κοφτές της σούπας αλάτι
3 κουταλιές της σούπας αλεύρι καλαμποκίσιο (ή σταρένιο που έχουμε  καβουρδίσει για λίγο).
800 γρ μαυρολάχανα
Βάζουμε  τα φασόλια να βράσουν, όπως κάνουμε και στη φασολάδα. Τα έχουμε μουλιάσει από το βράδυ,και πετάμε το νερό του πρώτου βρασμού. Στη συνέχεια τα βάζουμε μέσα σε νερό βρύσης να βράσουν οριστικά. Πλένουμε 3-4 φορές τα λάχανα, και τα κόβουμε όπως θα κόβαμε χοντρά το μαρούλι. Τα βάζουμε σε κατσαρόλα που να τα χωράει, ανάβουμε το μάτι στη μεγαλύτερη θερμοκρασία, τα περιχύνουμε με το μισό λάδι,και τα γυρνάμε με μια κουτάλα μέχρι να μαραθούν ενώ αργότερα χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά.
Θα είναι έτοιμα όταν αλλάξουν χρώμα, και  μειωθεί ο όγκος τους. Κλείνουμε το μάτι και περιμένουμε να βράσουν τα φασόλια. Μόλις τα φασόλια μαλακώσουν, τα ρίχνουμε στην κατσαρόλα με τα λάχανα χωρίς το νερό το οποίο κρατάμε  κάπου, μήπως  και χρειαστεί(αν δεν βάλουμε σάλτσα,θα χρειαστούμε μια κούπα ζωμό)
Στην κατσαρόλα που βράσαμε τα φασόλια τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι ψιλοκομμένο με το υπόλοιπο λάδι,και μόλις πάρει χρώμα προσθέτουμε τη σάλτσα τα πιπέρια και το αλάτι,και τα αφήνουμε να βράσουν για λίγο μόνα τους . Δεν κλείνουμε το μάτι και ενοποιούμε σ'αυτήν την κατσαρόλα όλα τα υλικά με τη θερμοκρασία σε μέτρια σκάλα. Βάζουμε  στο φαγητό 10 λεπτά πριν το τέλος το καλαμποκίσιο αλεύρι.Το φαγητό μας είναι έτοιμο μισή ώρα μετά αφότου ενώσαμε τα υλικά μας.
Όσα φύλλα και κοτσάνια  μας περίσσεψαν ή δεν μπορούν να τυλιχθούν, μπορούμε πριν τα πετάξουμε χωρίς σκέψη στα σκουπίδια, να πάρουμε το χυμό τους σε αποχυμωτή αν έχουμε, ή το ζωμό τους βράζοντάς τα για λίγο, ή να τα ψιλοκόψουμε και να μπουν στην κατάψυξη για την επόμενη φασολάδα.

Εικόνα από την στήλη μαγειρικής των latimes.(1)

Μια εναλλακτική λύση που συνηθίζω- γιατί δεν αγαπούν όλοι τις Ποντιακές συνταγές- είναι να φτιάχνω την κλασική φασολάδα που όλοι γνωρίζουμε, και στο τέλος να προσθέτω τα λάχανα αφού έχω αφαιρέσει μια ικανή ποσότητα φαγητού.
 Όσο για τη γεύση, όσοι έχετε δοκιμάσει τα εξωτερικά πράσινα φύλλα του λευκού λάχανου έχετε πάρει  μόνο μια ιδέα. Γευστικά το μαυρολάχανο είναι νοστιμότερο. Έχει τη δική του έντονη προσωπικότητα, όπως και το κάρδαμο. Στις λαϊκές αγορές σήμερα, βρίσκουμε μια ποικιλία με μικρά και τρυφερά φύλλα που μοιάζουν πολύ και γίνονται βραστή σαλάτα, μα δεν έχουν την ίδια γεύση.
Δεν συνηθίζουν μόνο οι Πόντιοι το πάντρεμα των φασολιών με λάχανα και άλλα χόρτα. Είναι πολύ διαδεδομένη συνήθεια στην Ν.Αμερική και στην Αφρική,και γίνεται με πολλά είδη.Δείτε το άρθρο για να πάρετε ιδέες.(1)

Brassica oleracea var. capitata 

Η καλλιέργεια και η αποθήκευση

Το φυτό εμπορικά καλλιεργείται για τα ελαφρώς πικρά βρώσιμα φύλλα του. Όπως και τα άλλα λάχανα είναι διαθέσιμα σχεδόν όλο το χρόνο, αλλά είναι πιο νόστιμα και  θρεπτικά τους κρύους μήνες, μετά την πρώτη παγωνιά. Τα καλύτερα,  είναι τα φύλλα που συλλέγονται πριν φτάσουν στο μέγιστο μέγεθός τους. Όταν ωριμάσουν πολύ χαλάει η υφή τους, γίνονται ινώδη,και τότε πραγματικά προορίζονται για τα ζώα, ή μπορούμε να κρατήσουμε  τον χυμό τους αν έχουμε αποχυμωτή.  Ακόμη, μπορούμε αφού τα πλύνουμε, να τα ψιλοκόψουμε  όπως το μαρούλι και να τα κρατήσουμε στην κατάψυξη, όπου μαλακώνουν. Όπως και να χει,θέλουν άλλους χειρισμούς στο μαγείρεμα από τα νέα φύλλα. Η ηλικία δεν  επηρεάζει τη γεύση, μόνο την υφή .

 Τα φρέσκα φύλλα του λάχανου  μπορούν να αποθηκευτούν μέχρι και 10 ημέρες στα επαγγελματικά  ψυγεία,  και  για  τρεις ημέρες στα οικιακά.
Μπορούν αφού πλυθούν και κοπούν, να καταψυχθούν και να διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Πώς και πότε σπέρνουμε λάχανα
Η αναπαραγωγή τους γίνεται εύκολα με σπόρο είτε απευθείας στον κήπο, είτε στη γλάστρα.
Έχουν αναπτυχθεί πολλές ποικιλίες λάχανου που χαρακτηρίζονται από την εποχή,(πρώιμες ή όψιμες), το σχήμα, το βάρος , το χρώμα, και την υφή της κεφαλής (σκληρή ή μαλακή).
Διαβάστε περισσότερα για την καλλιέργεια: http://kalliergo.gr/home-kalliergo/laxano-kalliergeia-plirofories-19092011.html

Λαχανοντολμάδες

Υλικά:

500 γραμ. κιμά από μοσχάρι, ή και λίγο από αρνί.

50 φύλλα λάχανου(είναι μεγάλα)

3 κρεμμύδια, ψιλοκομμένα

Μισό φλιτζάνι  του τσαγιού σάλτσα ντομάτας

Μισή κούπα του τσαγιού  ρύζι  γλασέ ή ότι άλλο έχουμε.

2 κουταλιές της σούπας βούτυρο

Μία κούπα του τσαγιού  ελαιόλαδο.
Μισή κούπα του τσαγιού νερό.

2 κοφτές κουταλιές  της σούπας  αλάτι

1  κοφτό κουταλάκι του γλυκού μαύρο πιπέρι

1 κουταλάκι του γλυκού καυτερή πιπεριά τριμένη ή σε σκόνη.

Μερικά κλωνάρια σέλινο

Προαιρετικά

1  ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο

1 ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο

1  ματσάκι ψιλοκομμένο δυόσμο
Στους ντολμάδες με κρέας τα μυρωδικά δεν είναι απαραίτητα. Αν αντικαταστήσουμε το κρέας με 200 γραμ.ρύζι,  τότε σίγουρα θα συμπεριλάβουμε τα πράσινα μυρωδικά, και θα τσιγαρίσουμε και τα κρεμμύδια και το ρύζι.
Τα σκούρα λάχανα γίνονται καλύτεροι ντολμάδες χωρίς κρέας,και είναι πολύ εύκολοι στο τύλιγμα.

Προετοιμασία: Σε μια κατσαρόλα με νερό που βράζει βουτάμε τα φύλλα  λάχανου για  να ζεματιστούν για πολύ λίγο.Μόλις αλλάξουν χρώμα είναι έτοιμα.. Τα βγάζουμε σε σουρωτό να κρυώνουν.
Κόβουμε τα κρεμμύδια . Στη συνέχεια  σοτάρουμε τον κιμά στο λάδι και το  βούτυρο ανακατεύοντας μέχρι να  πάρει χρώμα . Προσθέτουμε  τα κρεμμύδια  και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε  για να μην κολλήσουν για 3-4 λεπτά, και  στη συνέχεια σβήνουμε με τη σάλτσα ντομάτας τα πιπέρια και το αλάτι. Περιμένουμε  για 3-4 λεπτά και προσθέτουμε λίγο νερό. Όταν το κρέας είναι σχεδόν έτοιμο θα προσθέσουμε το ρύζι   και θα κλείσουμε τη φωτιά αφήνοντας τα υλικά 10 λεπτά  για να τραβήξουν τα υγρά. Ανοίγουμε το φύλλα και τυλίγουμε* τους ντολμάδες όπως κάνουμε και με τα αμπελόφυλλα. Με το μαχαίρι αφαιρούμε όσο μπορούμε το μεσαίο σκληρό κοτσάνι. Τοποθετούμε τους ντολμάδες στη σειρά στην κατσαρόλα που την έχουμε στρώσει με τα σκληρά μέρη των φύλλων, και λίγο λάδι.  Σκεπάζουμε  από πάνω με ένα γερό πιάτο που να εφαρμόζει, και ρίχνουμε  τόσο νερό ώστε να αγγίζει  το  πιάτο, και το υπόλοιπο λάδι.  Όταν αρχίσει να βράζει χαμηλώνουμε τη φωτιά και μαγειρεύουμε για 20 λεπτά. Τα αφήνουμε να κρυώσουν πριν τα σερβίρουμε.
*Αν έχει τραβήξει όλα τα υγρά η γέμιση, προσθέτουμε  λίγες κουταλιές νερό ακόμη ώστε να μην είναι πολύ στεγνό το υλικό μας.
Εικόνες και πηγές
http://kitchenproject.com/history/Brussels-Sprouts/index.htm
(1)http://www.latimes.com/features/la-fo-greens-top10,0,3051445.story
Οι συνταγές είναι της οικογένειας.
*Η πρώτη εικόνα είναι δική μου.Μόλις το είδα, εκτός του ότι στάθηκα και το φωτογράφησα,άρχισα να το μαλώνω γιατί δεν ήρθε να φυτρώσει στις γλάστρες μου.Η γκρίνια που έλεγα.

Τζιτζιφιά το δέντρο γιατρός

Ελαίαγνος ή μοσχοϊτιά (Elaeagnus angustifolia) 

Πολλά θέματα θα ήθελα να θίξω σήμερα, αλλά ο χρόνος λίγος. Και μιας και η αρχή έγινε στις 8/7 με τα Τζίτζιφα, ας μιλήσουμε μόνο γι' αυτά  προς το παρόν.
Ότι, εμείς οι Δυτικοί πιστεύουμε για τα μήλα "ότι ένα μήλο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα", οι Ασιάτες  το αποδίδουν στα Τζίτζιφα..
Η Τζιτζιφιά -Ziziphus jujuba- θεωρείται  δέντρο με καταγωγή  την Ασία που έχει εγκλιματιστεί στην Ελλάδα και σε άλλες παραμεσόγειες χώρες, άγνωστο πότε. 
Κάποτε τις συναντούσε κανείς πολύ συχνά στο λεκανοπέδιο, όπως και τις θεόρατες πιπεριές και  τους ευκαλύπτους, και η μυρωδιά που ανέδιδαν σφράγισε την παιδική μας ηλικία. Μετά ήρθαν τα αυτοκίνητα, χρειάστηκε  να μεγαλώσουν οι δρόμοι -να πλατύνουν- και τα περισσότερα απ'αυτά τα δέντρα θυσιάστηκαν στο όνομα της ανάπτυξης.
Στη χώρα μας  το δέντρο έχει σχεδόν ξεχαστεί, ενώ αλλού στον κόσμο καλλιεργείται για τους καρπούς του. 
Φτιάχνουν μ'αυτούς  μαρμελάδες, καραμέλες και γλυκά. Τα παιδιά μου δεν έχουν δει ποτέ τζιτζιφιά, πόσο μάλλον να γνωρίζουν τη γεύση της, ή να έχουν ζήσει την περιπέτεια του μαζέματος των καρπών της ανάμεσα στα αγκαθωτά κλαριά της. Είναι δένδρο καρποφόρο, φυλλοβόλο, με  δίχρωμα φύλλα σαν της ελιάς που ανθίζει το καλοκαίρι και εκπέμπει ένα  ευχάριστο λεπτό άρωμα  που διαχέεται σε μεγάλη έκταση.
Καλλιεργείται εντατικά στην Κίνα  και αλλού -όπου θεωρείται και τόπος καταγωγής του δέντρου-και ο καρπός της διατίθεται  σε πολλές μορφές νωπός ή αποξηραμένος, σαν καραμέλα αλλά και σαν τουρσί!!! Οι καρποί είναι δρύπες, μοιάζουν με  τις ελιές όταν είναι άγουροι, σταδιακά γίνονται καφέ όταν ωριμάζουν το φθινόπωρο, και γλυκαίνουν. Μοιάζουν στη γεύση με ώριμο μήλο.
 Όταν προορίζονται για νωπή κατανάλωση  συλλέγονται μόλις ο φλοιός τους αποκτήσει το χαρακτηριστικό σκούρο χρώμα. Εάν προορίζονται για αποξήρανση συλλέγονται υπερώριμοι αφού συρρικνωθούν επάνω στα δένδρα. Η αποξήρανση τους γίνεται με έκθεση στον ήλιο για όσο διάστημα  απαιτείται και  διατηρούνται  σε καλή κατάσταση για ένα χρόνο.
Συστατικά: Ο καρπός  περιέχει φλαβονοειδή, γλίσχρασμα(1) σαπωνίνες, σάκχαρα, βιταμίνες Α, Β2,και  C, ιχνοστοιχεία, ασβέστιο,και σίδηρο.
Οι σπόροι περιέχουν σαπωνίνες  και αιθέρια έλαια.
Ο φλοιός της Τζιτζιφιάς περιέχει τανίνες και είναι στυπτικός. Χρησιμοποιείται  και στη Δυτική και στην Κινέζικη βοτανολογία. Στην Κίνα η ποικιλία  Da Zao  χρησιμοποιείται για να τονώσει τη σπλήνα και το στομάχι, στην αντιμετώπιση της δύσπνοιας, σε σοβαρές συναισθηματικές διαταραχές,σε αδυναμία των νεύρων, για να ισορροπήσει την πίεση, σαν σιρόπι  για να καλύψει τις γεύσεις των δυσάρεστων βοτάνων,κ.ά.  Στην πραγματικότητα, εάν ο καρπός της άγριας τζιτζιφιάς λαμβάνεται σε καθημερινή βάση, βελτιώνει το χρώμα του δέρματος και τον τόνο, δύο σημεία που δηλώνουν την σωματική ευεξία. 
Η ωφέλειά του γίνεται φανερή αν λαμβάνεται συχνά και προληπτικά.

Μέρη που χρησιμοποιούνται: Κάθε μέρος του  φυτού χρησιμοποιείται  για μια θεραπεία.

Τα φύλλα, οι ρίζες, τα άνθη, και οι καρποί.

Τα φύλλα  χρησιμοποιούνται  για μια σειρά από μολυσματικές ασθένειες, όπως  στη θεραπεία των παιδιών που πάσχουν από τυφοειδή πυρετό, ευλογιά, ιλαρά, ανεμοβλογιά,κ.ά,  γιατί προκαλούν  εφίδρωση και ρίχνουν τον  πυρετό.
Το αφέψημα  των φύλλων  σκοτώνει τα παράσιτα και τα σκουλήκια  που προκαλούν διάρροια.
Ο καρπός εκτός που είναι  θρεπτικός, προστατεύει από τις αλλεργίες, είναι μαλακτικός, αναζωογονεί το συκώτι, είναι ήπια καθαρτικός, και  καταπραϋντικός.

Μειώνει την υπερβολική εφίδρωση ειδικά τη νυχτερινή, και τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, μειώνει  την κατακράτηση των υγρών. Θεωρείται φρούτο ανοσοδιεγερτικό, θερμαντικό, αντιμυκητιακό, αντιβακτηριακό, αντισπασμωδικό, αντιφλεγμονώδες, ηρεμιστικό, καρδιοτονωτικό,και  αντιοξειδωτικό.
 Γίνεται σιρόπι, καραμέλες, ξύδι, κρασί, και τουρσί. Τα αποξηραμένα φρούτα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της υπερκόπωσης, την απώλεια της όρεξης, στον πονόλαιμο, τη βρογχίτιδα, την αναιμία, και τη διάρροια. Τα τζίτζιφα έχουν την δύναμη να  αντιστρέφουν τη διαδικασία της νόσου.

Ο φλοιός του δέντρου(μετά από επεξεργασία) είναι  τονωτικός και  βοηθά  στη θεραπεία  των εγκαυμάτων, στην αναιμία, τη νεφρίτιδα, τις νευρικές διαταραχές, την αϋπνία και  την αποτοξίνωση. 

Το αφέψημα της  ρίζας είναι  αντιπυρετικό, και εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πλύσεις ακόμη και  των ματιών, σε φλεγμονές, και σε εγκαύματα. Βοηθά στην ανάπτυξη των μαλλιών.

Προφυλάξεις:τα τζίτζιφα αποφεύγονται σε καταστάσεις όπου υπάρχει κατακράτηση υγρών και αερίων, π.χ κολίτιδας.

Ziziphus spina-Christi 
Αυτό το επιβλητικό φυτό αναφέρεται σε πολλές παραγράφους  στη Βίβλο, μεταξύ των οποίων η μία είναι μάλλον δυσάρεστη,στο Βιβλίο των Δικαστών: «Τότε θα καταργήσω τη σάρκα σας με τα αγκάθια της ερήμου"......... και μια ποικιλία -Ziziphus spina-Christi - λέγεται η ακανθώδης τζιτζιφιά του Χριστού.

Αυτός είναι ο καρπός της ποικιλίας που δεν ζαχαρώνει-δεν γίνεται αλευρώδης.
Ιστορικά στοιχεία
 Οι Κινέζοι και οι Κορεάτες χρησιμοποιούν  εδώ και χιλιάδες χρόνια τους καρπούς του δέντρου για τα προβλήματα  της σπλήνας και του στομάχου. Στην Κινέζικη ιατρική παράδοση  θεωρούν πως τα τζίτζιφα τονώνουν το Τσι (την ενέργεια),δυναμώνουν το σώμα, προάγουν την απόκτηση βάρους, βελτιώνουν την αντοχή και τη φυσική κατάσταση του ατόμου. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα τζίτζιφα ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα. 
Οι σπόροι της ποικιλίας Var. Spinoza (suan zao ren) χρησιμοποιούνται μετά από  επεξεργασία για το άγχος, τη νευρικότητα και τις αϋπνίες. 
Στην Δύση, η πρώτη γραπτή επιστημονική αναφορά στα Τσίτζιφα  γίνεται το 1753 αλλά  οι θεραπευτικές ιδιότητες των καρπών ήταν γνωστές  πολύ νωρίτερα.
Στην  Ευρώπη τους χρησιμοποιούσαν  για τους ίδιους λόγους, για να ανακουφίσουν  τον βήχα, στις παιδικές ασθένειες, για τόνωση και αποτοξίνωση.

Εδώ συνταγές με τζίτζιφα.

Στην Πέρσικη κουζίνα , τα τζίτζιφα εκτιμούνται ιδιαίτερα και κυκλοφορούν σε πολλές μορφές ακόμη και  σαν πάστα καυτερή .

Στην Ινδία  και  το Πακιστάν από  παράδοση, θεωρούν ότι η καραμέλα είναι ένα καλό μέσο καθαρισμού του αίματος, μια μεγάλη βοήθεια  όταν κάποιος είναι ασθενής και αδύναμος, και χρήσιμο τρόφιμο σε οποιαδήποτε δίαιτα.  Και οι δύο λαοί χρησιμοποιούν  το φυτό σαν τονωτικό, για την ενίσχυση της υγείας  και προληπτικά κατά των ιώσεων. 

Ο φλοιός της αφρικάνικης ποικιλίας Ziziphus muronata, χρησιμοποιείται για τον βήχα και άλλα προβλήματα του αναπνευστικού. Τα φύλλα και οι ρίζες του φυτού ανακουφίζουν από τους πόνους. 

Ένα τσάι από τζίτζιφα λειτουργεί  ως αντίδοτο σε πολλά δηλητήρια. Στο σύγχρονο κόσμο που ζούμε που είναι γεμάτος από τοξικά τα περισσότερα από τα οποία παίρνουμε στο σώμα μας  μέσα από το δέρμα,αυτός ο καρπός θα μπορούσε να κάνει τις επισκευές  που χρειαζόμαστε. Σήμερα μπορούμε να παραγγείλουμε τα τζίτζιφα ηλεκτρονικά και να φτάσουν στην πόρτα μας μέσα από το διαδίκτυο. Καλύτερα ακόμη να  αγοράσουμε  και να καλλιεργήσουμε το δικό μας δέντρο.

Μοιάζει πολύ με την ελιά.

Καλλιέργεια
Μεγάλο δέντρο η Τζιτζιφιά, μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα 15 μέτρα ανάλογα με την ποικιλία και τις συνθήκες, με πολλά  είδη, πάνω από 50 να ευδοκιμούν στις θερμές και εύκρατες χώρες. Η λατινική της ονομασία είναι Ziziphus jujuba και ανήκει στην οικογένεια Ραμνωδών (Rhamnaceae). Άλλα συγγενικά είδη είναι η  Indian Jujube,η Z.jujube var. spinosa, η Z. mucronata, η A.spina-christi (αγκάθι του Χριστού).Η ποικιλία Ziziphus mauritiana καλλιεργείται συχνότερα σε ξηρές περιοχές σε όλους τους τροπικούς. Έχει μεγάλη ανοχή στα πολύ ξηρά εδάφη και είναι ένα  πολύτιμο δέντρο για τους ανθρώπους που ζουν σε τέτοια κλίματα. Ευδοκιμεί σε μεγάλη ποικιλία εδαφών εκτός από τα υγρά και τα πολύ αργιλώδη.  Προτιμά τα γόνιμα και καλά στραγγιζόμενα εδάφη και είναι ανθεκτικό στο ψύχος και την ατμοσφαιρική ρύπανση. 
Αναπτύσσεται εύκολα, αλλά για  να ωριμάσουν οι καρποί του χρειάζεται μακρύ και θερμό καλοκαίρι.  Ένα από τα προβλήματα με τα περισσότερα δέντρα που παράγουν φρούτα είναι ότι παράγουν πολλά κιλά μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, που σημαίνει ότι  θα πρέπει να επεξεργαστούν και να διατεθούν σύντομα. Αυτό δεν συμβαίνει με τα Τζίτζιφα που μπορούν να μείνουν και να στεγνώσουν επάνω στο δέντρο, και η συλλογή του καρπού να γίνει από το έδαφος.Οι καρποί της Τζιτζιφιάς χρησιμοποιούνται νωποί, ξηροί και κονσερβοποιημένοι.Έχουν μια πληθώρα χρήσεων, μαγειρική και φαρμακευτική.

Αναπαραγωγή:διαδίδεται με σπόρους, με μοσχεύματα ή παραφυάδες  που συχνά σχηματίζουν πυκνές συστάδες γύρω από το δέντρο.Οι σπόροι μπορούν να φυτευτούν σε βαθιά επίστρωση το χειμώνα και  χρειάζονται  ενάμισυ χρόνο περίπου μέχρι να βλαστήσουν. Αν φυτρώσουν νωρίτερα την πρώτη άνοιξη, καλό θα είναι να μείνουν στο σπορείο ακόμη 12 μήνες πριν μεταφυτευτούν στην  ύπαιθρο. Η προετοιμασία του εδάφους και η φύτευση των δενδρυλλίων γίνεται όπως και στα  άλλα πυρηνόκαρπα. Τα φυτά μπαίνουν σε μεμονωμένες γλάστρες -αρκετά μεγάλες- για να αναπτυχθούν τουλάχιστον τον πρώτο χειμώνα τους. Τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται, όταν η θερμοκρασία είναι σταθερή από 5 - 10 ° C . Τα   μοσχεύματα μπορούν να φυτευτούν έξω απευθείας σε μόνιμες θέσεις  από τον  Νοέμβριο - Ιανουάριο. Δεν χρειάζονται πότισμα παρά μόνο σε πάρα πολύ ξηρές περιοχές, και για μικρό διάστημα. Το δέντρο αντέχει σε ακραίες  θερμοκρασίες  μέχρι και 50ο C.  Για να διακοπεί ο  λήθαργος των οφθαλμών  το χειμώνα η Τζιτζιφιά έχει μικρές σχετικά  ανάγκες σε ψύχος(από 150 έως 400 ώρες σε θερμοκρασία κάτω από 7ο C), ανάλογα με την ποικιλία. Αξιόλογες εμπορικές ποικιλίες θεωρούνται  οι κινεζικές Li, Lang, Sui Men, και Mu-Shing-Hong. Μπορούν να καλλιεργηθούν σε ημιορεινές και ορεινές περιοχές, εκεί που άλλες καλλιέργειες δεν ευδοκιμούν και να συμβάλουν  στην αύξηση του εισοδήματος των κατοίκων των περιοχών.

Τζιτζιφιά- Ziziphus jujuba

Ο καρπός είναι στο ίδιο μέγεθος με το κορόμηλο και η γεύση του θυμίζει μήλο και χουρμά (ειδικά όταν ωριμάσει).
Σημειώσεις:τα παραδοσιακά  φρούτα έχουν φθάσει εμπορικά στα όριά τους ,και οι καταναλωτές αναζητούν νέες γεύσεις. Τα  τροπικά φρούτα όπως η μπανάνα  ή  το μάνγκο κ.ά,δεν καλύπτουν πια αυτό το κενό, και οι δενδροκόμοι στην Ευρώπη στρέφονται στους πιο σπάνιους καρπούς από αυτοφυείς θάμνους και τα δέντρα των  ορεινών περιοχών. Τα είδη που έχουν τραβήξει την προσοχή τα τελευταία χρόνια, είναι αυτά που μέχρι τώρα υπάγονταν στην κατηγορία των φρούτων μικρότερης σημασίας, αλλά  είναι πλούσια σε βιταμίνες και πολύτιμα ιχνοστοιχεία και χαρακτηρίζονται από ιδιάζουσα γεύση και άρωμα. Τα δένδρα που εξετάζονται γι'αυτό το σκοπό είναι η κρανιά, η κουμαριά και η κουκουναριά που απαντώνται ως αυτοφυή. Η Τζιτζιφιά δεν έχει προσεχθεί μέχρι τώρα, παρά το ότι ευδοκιμεί σε πολλές περιοχές και παράγει καρπούς πολύ πλούσιους σε βιταμίνη C.  Στη χώρα μας το Ινστιτούτο Φυλλοβόλων Δένδρων Νάουσας του ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε. δημιούργησε συλλογές επιλεγμένων εγχώριων γενοτύπων, κρανιάς, τζιτζιφιάς και κουμαριάς. Στις συλλογές αυτές συμπεριλαμβάνονται και ορισμένες ξένες ποικιλίες τζιτζιφιάς, που δίνουν καρπούς πολύ μεγάλου μεγέθους και παρουσιάζουν ιδιαίτερο εμπορικό ενδιαφέρον.

Στη βάση δεδομένων http://filotis.gr  του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου διαβάζουμε:
Στοιχεία Είδους.
Τελευταία Ενημέρωση 01/03/1994
Όνομα Ziziphus lotus
Κοινή ονομασία Ζίζιφος ο λωτός
Κατάσταση Διατήρησης Ελλάδα Εκλιπόν
Ε.Ε. Βιόσφαιρα Μη απειλούμενο
Εκλιπόν και μη Απειλούμενο.Τι λογική είναι αυτή;
1-Γλίσχρασμα: είναι ουσία η οποία προστατεύει τους βλεννογόνους πολλών συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού από τους ερεθισμούς και τις φλεγμονές. Αποτελείται από μεγαλομόρια σακχάρων τα οποία όταν έρχονται σε επαφή με το νερό παράγουν μια κολλώδη μάζα σαν ζελατίνα. Ασκούν  προστατευτική και καταπραϋντική δράση στους βλεννογόνους του πεπτικού, του λαιμού, των πνευμόνων, αλλά και του ουροποιητικού. Χαλαρώνουν την εσωτερική επένδυση του εντέρου προκαλώντας μια λειτουργία ανακλαστική ακόμα και στα νεύρα της σπονδυλικής στήλης. Στην συνέχεια η χαλάρωση αυτή επεκτείνεται σε συγγενείς περιοχές όπως οι πνεύμονες και το ουροποιητικό, χαρίζοντας αυτήν την διπλή δράση, αφενός του περιορισμού του ερεθισμού και της φλεγμονής στο πεπτικό, αφετέρου της μείωσης της έντασης και του βήχα στο αναπνευστικό. Το Καλαμπόκι (Zea mays), ο Κάλαμος (Acorus calamus) το Χαμομήλι (Matricaria chamomilla) και η Μολόχα (Malva silvestris) είναι βότανα τα οποία έχουν γλίσχρασμα και είναι  γνωστά για τις μαλακτικές τους ιδιότητες .
Εικόνες και πηγές.
1-http://www.votanologos.gr/-2group-79/140-energa-systatika-votanon.html
http://agiosgeorgios.webnode.com/products/%CF%84%CE%B6%CE%B9%CF%84%CE%B6%CE%B9%CF%86%CE%B9%CE%AC(eleagnus%20angustifolius)/
http://www.agronews.gr/
http://users.sch.gr/gpantakis/?p=4131
Τζίτζιφα από την αγορά της Πασαντένα. 2009
http://www.seasonalchef.com/jujubes.htm
www.hort.purdue.edu
Φωτογραφία Κωστής Τζαγκαράκης
Η εικόνα του πουλιού,από το http://laspistasteria.wordpress.com/
Σημειώσεις
1) Τα κείμενα, οι εικόνες και οι πληροφορίες που παρουσιάζονται εδώ έχουν ως μοναδικό στόχο να δημιουργήσουν το ερέθισμα στον αναγνώστη  να γνωρίσει τις χρήσιμες ιδιότητες κάποιων φυτών που μπορεί να χρησιμοποιήσει στη διατροφή του. Η αναφορά στις φαρμακευτικές τους ιδιότητες είναι μόνο ενδεικτική και δεν αποτελεί  συμβουλή.
2)Διορθώθηκε η λεζάντα με την αναγραφόμενη ποικιλία του είδους  Ziziphus jujuba μετά από τον εντοπισμό του λάθους  μας από την Μαρία.Την ευχαριστούμε για την παρέμβαση. Το λάθος προήλθε από την αντιγραφή της εικόνας .Εάν γνωρίζετε κάτι περισσότερο για τα θέματα που αναφέρονται ή εντοπίσετε κάποιο λάθος, η βοήθειά σας θα είναι πολύτιμη.

kerasma Prunus cerasus

Βύσσινο-Prunus cerasus
Δένδρο καρποφόρο και  φυλλοβόλο, της οικογένειας Rosaceae με καταγωγή την περιοχή της Κασπίας. Τα φύλλα του είναι οδοντωτά και  βαθυπράσινα, και  είναι από τα πιο όμορφα δέντρα όταν ανθοφορεί την Άνοιξη. Σαν δέντρο αντέχει στο ψύχος και την ζέστη περισσότερο από την συγγενική του κερασιά. Και των δύο τα φρούτα είναι ευαίσθητα και δεν συντηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. To είδος αυτό, κατάφερε να γλιτώσει από τις "βελτιωτικές προσεγγίσεις" και παρέμεινε  να ωριμάζει στον φυσικό του κύκλο, επιτρέποντάς μας να το γευόμαστε μόνο μερικές εβδομάδες το χρόνο. Γι'αυτό τα  βρίσκουμε  κονσερβοποιημένα, τουρσί, αποξηραμένα και ζαχαρωμένα, να χρησιμοποιούνται για την παρασκευή γλυκισμάτων και σιροπιών.
Υπάρχουν πολλές ποικιλίες βυσσινιάς που δίνουν φρούτα με διαφορετικό άρωμα και γλυκύτητα .
Στην Ελλάδα, γλυκά του κουταλιού γίνονται τόσο από τις γλυκές όσο και από τις υπόξινες ποικιλίες.
Μετά από  ζύμωση, από τα κεράσια και τα βύσσινα παρασκευάζονται πολλά  γνωστά λικέρ όπως το Kirch, το Cherry brandy και  άλλα ποτά.
'Να μη μας λείψει λοιπόν το βύσσινο' και, συνταγή για λικέρ από το firiki
Διαφορετική συνταγή για ποτό (λικέρ)βύσσινο
Υλικά:
1 κιλό βύσσινο
1 κιλό ζάχαρη
1 κιλό κονιάκ
5-6 γαρύφαλλα
2-3 ξυλάκια κανέλας
Εκτέλεση
Παίρνουμε ώριμα και γερά βύσσινα.
Τα πλένουμε, αφαιρούμε τα κοτσάνια τα φύλλα και τα κουκούτσια τους(προαιρετικά) και τα βάζουμε σε μεγάλο γυάλινο βάζο με πλατύ στόμιο.
Προσθέτουμε τη ζάχαρη και τα μπαχαρικά, και κουνάμε το βάζο για να κατέβει η ζάχαρη όσο γίνεται. Η ζάχαρη πρέπει να σκεπάζει τα φρούτα.
Κλείνουμε το στόμιο με τούλι ή τουλουπάνι και σπάγκο,και το τοποθετούμε σε προσήλιο μέρος για 30 ημέρες. Κάθε λίγες ημέρες  θυμόμαστε να  κουνάμε το βάζο.
Το αποσύρουμε από τον ήλιο και προσθέτουμε  το κονιάκ, αφήνοντας το βάζο με όλα τα υλικά για άλλες 15 ημέρες μέσα στο σπίτι. Σουρώνουμε,και το λικέρ είναι έτοιμο.
Η δεύτερη μέθοδος  είναι ταχύτερη. Απλά προσθέτουμε από την αρχή 2 ποτήρια βότκα για να επιταχυνθεί η διαδικασία, και κλείνουμε το βάζο με το καπάκι του.Για να μην "σφυρίζει" από τη ζύμωση, ανοίγουμε το καπάκι πότε-πότε.
Σημειώσεις.Το βάζο θα  πρέπει να είναι διάφανο,και πολύ καλά πλυμένο.
Αν θελήσετε να αφαιρέσετε τα κουκούτσια θα χρειαστείτε το ειδικό εργαλείο που θα  βρείτε σχετικά εύκολα στα καταστήματα με οικιακά σκεύη.
Τα κοτσάνια του βύσσινου δεν τα πετάμε.Τα πλένουμε, τα αποξηραίνουμε, και τα χρησιμοποιούμε σαν τσάι.
Για το γλυκό.
Θα χρειαστεί το ειδικό εργαλείο για την αφαίρεση των κουκουτσιών.
Στη συνέχεια, πλένουμε καλά τα φρούτα και αφαιρούμε τα κουκούτσια (κουράγιο).
Όταν τελειώσουμε, τα ζυγίζουμε, και τα βάζουμε σε κατσαρόλα με όση  ζάχαρη είναι το βάρος τους και λίγο νερό.(στο 1 κιλό φρούτων,1 κούπα )
Επειδή το βύσσινο "φουσκώνει" όταν ξεκινά να βράζει,  χρησιμοποιούμε μεγάλη κατσαρόλα.
Βράζουμε  το γλυκό έχοντας  δυνατή τη φωτιά στην αρχή  μέχρι να αρχίσει να φουσκώνει,οπότε αποσύρουμε γρήγορα την κατσαρόλα σε διπλανό μάτι για να πέσει  λίγο η θερμοκρασία, πριν την ξαναβάλουμε στον βρασμό. Όταν αρχίσει να φουσκώνει και κάνει τον χαρακτηριστικό αφρό, χαμηλώνουμε  τη φωτιά, έτσι ώστε να προλαβαίνουμε να τον ξαφρίζουμε,και ανακατεύουμε με  κουτάλα. Το δέσιμο στα γλυκά γίνεται  ευκολότερο όταν χρησιμοποιούμε ξύλινη  κουτάλα.
 Περνώντας την πάνω από τα βύσσινα μαζεύουμε, λίγο-λίγο κάθε φορά, τον αφρό που δημιουργείται.
Όταν  δεν βγαίνει άλλος αφρός τότε ανακατεύουμε το γλυκό  αραιά και που, μέχρι να δέσει.Για πόση ώρα; Εδώ είναι το δύσκολο κομμάτι, αλλά και η επιτυχία του γλυκού.
Θα πρέπει να προσέξετε να μην το παραβράσετε  γιατί θα  βγει σκούρο το σιρόπι και θα αλλοιωθεί και το άρωμά του.Πόσο χρόνο θα το βράσετε δεν μπορώ να σας πω ακριβώς, γιατί αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες αλλά  υπολογίστε ότι από την ώρα που θα αρχίσει να φουσκώνει, μισή ώρα περίπου βρασμού είναι αρκετή για 2 κιλά φρούτα.
Το γλυκό όταν κρυώσει είναι πιο πηκτό  απ’ ότι δείχνει όταν είναι ζεστό.
Δοκιμάζουμε το σιρόπι ρίχνοντας σταγόνες επάνω σε κρύο πιάτο για να δούμε αν "στέκεται" .Αφήνουμε το γλυκό στην κατσαρόλα μέχρι να κρυώσει,και αυτό σημαίνει πολλές ώρες.Αν μας φαίνεται ότι δεν έδεσε, το ξαναβράζουμε για λίγο την επόμενη ημέρα, και το αφήνουμε να κρυώσει. Πολλοί το αρωματίζουν με χυμό λεμονιού,άλλοι με βανίλια ή κανέλα. Η βυσσινάδα είναι πιο απλή,δεν χρειάζεται να βγάλουμε τα κουκούτσια,αφαιρούμε τους καρπούς αφού έχουν βράσει και τους κρατάμε στο ψυγείο για να γαρνίρουμε το γιαούρτι ή κάποιο παγωτό.Η αναλογία είναι πάντα 1 κιλό φρούτο-1 ζάχαρη

Βύσσινα και κεράσια
 Όσοι αντέχουν την ξινή αλλά αρωματική γεύση του, απολαμβάνουν το φρούτο στη φυσική του κατάσταση που είναι εξαιρετικό για δίαιτα και αποτοξίνωση.
Ανώτερες ιδιότητες
 Σε αντίθεση με τα γλυκά κεράσια που είναι καλύτερο να  τρώγονται φρέσκα, τα βύσσινα διατηρούν το έντονο χρώμα και τη γεύση τους και μετά από επεξεργασία.Αυτό τα  κάνει πιο κατάλληλα για μαρμελάδες, σιρόπια  και άλλα μεταποιημένα προϊόντα.
- Θεωρείται δυναμωτικός καρπός, ωφέλιμος για την αναιμία, το άσθμα, τις νόσους των νεφρών και του ήπατος, καθώς και για τις αρθρίτιδες αφού μειώνει τα επίπεδα του ουρικού οξέος.
-Ακόμη ωφελούν -σαν κομπόστες ή βυσσινάδες- όσους έχουν πεπτικές ευαισθησίες.
-Περιέχουν  μεγάλες ποσότητες  βιταμινών Α και C (τα ωμά)ιχνοστοιχείων  και αντιοξειδωτικών όπως ανθοκυανίνες (περισσότερες από τα κεράσια), που καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες και τα βλαβερά επακόλουθά τους,όπως  την ανάπτυξη όγκων, τις φλεγμονές και τα καρδιοαγγειακά νοσήματα.
- Έχουν  αντιγηραντικές  και αναζωογονητικές ιδιότητες, και δύο από τα συστατικά τους (καμπφερόλη, κουερσετίνη) βελτιώνουν τη μνήμη, τη συγκέντρωση και την όραση.
-Οι φαρμακευτικές χρήσεις του βύσσινου περιλαμβάνουν την ανακούφιση από μυϊκούς πόνους,τους  πόνους της πλάτης και των αρθρώσεων.
-Πίνοντας  χυμό, τρώγοντας φρέσκα ή ξερά  κεράσια και βύσσινα αποφεύγει κανείς τα  συμπληρώματα για την μείωση των συμπτωμάτων της αρθρίτιδας  και άλλων νευροεκφυλιστικών ασθενειών.
-  Τα σάκχαρα που περιέχουν, και ο σίδηρος, ικανοποιούν την όρεξη για  γλυκό, χωρίς να επιβαρύνουν τον οργανισμό με θερμίδες.και τα κάνουν πολύτιμα  στις ολιγοθερμιδικές δίαιτες και την αναιμία.
-Τα κεράσια και τα βύσσινα είναι διουρητικά και χωνευτικά,και διαθέτουν ισχυρές αντισηπτικές ιδιότητες.
-.Με τις φυτικές ίνες και τα οργανικά οξέα που περιέχουν( μηλικό, κιτρικό,κ.ά) λειτουργούν  σαν υπακτικά, και η καθαρτική τους δράση είναι ισχυρή(γι'αυτό δεν είναι σωστό να τα καταναλώνουμε  σε μεγάλη ποσότητα). Η οξύτητά των φρούτων  που οφείλεται στα οργανικά οξέα που περιέχουν, διατηρείται και στα αποξηραμένα.
-Τα φρούτα είναι πλούσια σε δεψικούς παράγοντες οξέα, δεξτρόζη, σακχαρόζη, κουμαρίνες και άλλες ενώσεις. 
 Είναι υγιεινή  τροφή, αλλά οι ουσίες  που εξάγονται για  ιατρική χρήση βρίσκονται συνήθως στα τμήματα που πετάμε.

 Prunus cerasus
Σύμφωνα με έρευνες του University of Texas Health Science Center και άλλων, τα κεράσια και τα βύσσινα περιέχουν  μελατονίνη σε ποσότητα αρκετή ώστε να ωφελήσουν θετικά τον οργανισμό. Συγκεκριμένα, 1 γραμμάριο φρούτου περιέχει 13,5 ng (νανογραμμάρια) μελατονίνης. Η μελατονίνη είναι ισχυρή ουσία (ορμόνη) που μπορεί και αποκαθιστά τον ύπνο και την ηρεμία. Αποκαλείται η "ορμόνη του ύπνου"  ή "ορμόνη του σκότους." και οι γιατροί την συνταγογραφούν για τους ανθρώπους που έχουν προβλήματα με τον ύπνο,και είναι αυτοί που συνήθως  εργάζονται σε κυκλικές βάρδιες. Δυστυχώς όμως,όπως και με άλλα συνθετικά  υπάρχουν παρενέργειες, όπως εφιάλτες, σύγχυση, μεταβολές στην πίεση του αίματος, πονοκέφαλοι κ.ά.. Για άλλη μια φορά  η φύση φαίνεται να προνόησε με κάτι  πιο φυσικό για τη θεραπεία  μας.
Αποτελέσματα της έρευνας εδώ:www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1082898/

 Prunus Mahaleb.
Ο φλοιός του δέντρου έχει ιδιότητες στυπτικές, κατευναστικές, μαλακτικές και αντιπυρετικές.
Το έγχυμα του φλοιού έχει  χρησιμοποιηθεί  από τη λαϊκή ιατρική για τη θεραπεία του βήχα, του  πυρετού, και του κρυολογήματος.
Ο φλοιός της ρίζας έχει χρησιμοποιηθεί σαν αντισηπτικό  για  παλιές πληγές και έλκη.
Ο σπόρος έχει ιδιότητες κατευναστικές.
Τα έλαια  των σπόρων  χρησιμοποιούνται σε καλλυντικά .
Μια πράσινη χρωστική ουσία μπορεί να εξαχθεί από τα φύλλα, και μια  σκούρα γκρι- πράσινη απόχρωση από τον καρπό. Τα δέντρα μπορούν να καλλιεργηθούν σε αρκετά εκτεθειμένες θέσεις .
 Prunus Mahaleb.
 Είναι ένα είδος αγριοκερασιάς που τη συναντάμε  στη Β.Ελλάδα κυρίως, σαν Πετροκερασιά ή Μαχλεποκερασιά. Ευδοκιμεί σε πολλές  περιοχές της Μεσογείου, μέχρι την  Κεντροδυτική Ασία. Από τα κουκούτσια των καρπών της που είναι μικρότεροι από τα  ήμερα βύσσινα, εξάγεται το γνωστό μπαχαρικό,το μαχλέπι. Η γεύση του θυμίζει πικραμύγδαλο και κεράσι μαζί. Αρωματίζει τα τσουρέκια, τη βασιλόπιτα, και άλλα γλυκά αρτοσκευάσματα. Χρησιμοποιείται είτε αλεσμένο είτε ολόκληρο, και τονίζει την γλυκιά γεύση των παραδοσιακών γλυκισμάτων.
Έχει κι αυτό  ηρεμιστική, αντιφλεγμονώδη και αγγειοδιασταλτική δράση λόγω της κουμαρίνης που περιέχει. Στις κουζίνες της Ανατολής εκτιμάται πολύ και συνηθίζεται και στη μαγειρική και στα ροφήματα.  Η βιταμίνη Β17 είναι μία ουσία που βρίσκεται στα κουκούτσια πολλών φρούτων. Τέτοια είναι τα βερίκοκα, τα μήλα, τα κεράσια, τα αχλάδια, τα δαμάσκηνα, τα αμύγδαλα,κ.ά. Η συγκέντρωση της βιταμίνης Β17 στους πυρήνες αυτών των φρούτων κυμαίνεται από 2-3%. (Εικάζεται ότι η αμυγδαλίνη ή βιταμίνη Β17 έχει ισχυρή προφυλακτική αντικαρκινική δράση,και βοηθά στην αντίσταση του οργανισμού).  Το είδος αυτής της  κερασιάς ευδοκιμεί και στην Ελλάδα παρόλο που δεν καλλιεργείται εντατικά, και το μαχλέπι το εισάγουμε, συνήθως από την διπλανή Τουρκία.

 Άλλες χρήσεις: Χρησιμοποιείται σαν υποκείμενο κερασιάς και παράγει σταθερά, με ισχυρό ριζικό σύστημα, δένδρα. Είναι συμβατό με τις ποικιλίες γλυκιάς και ξινής κερασιάς.

 Εικόνες και πηγές
http://sophy.u-3mrs.fr/photohtm/SI4842.HTM
sophy.u-3mrs.fr
Τώρα τα κεράσια έρχονται και σε απευθείας παραγγελία.
Σύνδεση εδώ. ΑΡΔΑΣ -γλυκά κεράσια
http://ardasvegetables.blogspot.gr/p/famous.html
www.wisegeek.com/what-is-a-sour-cherry.htm
http://www.mikropoli.com/mikropoli1/menikio/xlorida_menoikiou3.htm

H κλίμακα ORAC και τα αντιοξειδωτικά

Tι είναι τα αντιοξειδωτικά ;

Τα αντιοξειδωτικά είναι ενώσεις που μειώνουν, αποτρέπουν ή και εξουδετερώνουν τη ζημιά που γίνεται στο σώμα μας από την καταστρεπτική δράση των ελεύθερων ριζών.
-Οι ελεύθερες ρίζες είναι φυσικό παραπροϊόν του μεταβολισμού. Η διαδικασία αυτή συμβαίνει με την καθημερινή μας έκθεση στο περιβάλλον, τον ήλιο, το φαγητό, την αναπνοή. Αυτά τα μεταπροϊόντα πιστεύεται ότι συντελούν στην γήρανση και σε διάφορα προβλήματα υγείας.
Σε κάθε περίπτωση που η παραγωγή τους υπερβαίνει την προστατευτική ικανότητα του αντιοξειδωτικού συστήματος του οργανισμού,(φαινόμενο που ονομάζεται οξειδωτικό στρες) τότε προκύπτουν μη ανατρέψιμες βλάβες της κυτταρικής δομής, οργανικές ανεπάρκειες, και ανάπτυξη ασθενειών.

Ο ρόλος των αντιοξειδωτικών

-Στο ανθρώπινο σώμα τα αντιοξειδωτικά προστατεύουν τα ζωτικά κυτταρικά συστατικά, αδρανοποιώντας τις βλαβερές συνέπειες των ελεύθερων ριζών.
-Στα τρόφιμα εμποδίζουν την οξείδωση των διαφόρων συστατικών τους, που έχει σαν αποτέλεσμα για παράδειγμα, την άσχημη οσμή και γεύση, γνωστή ως τάγγισμα,κ.ά.
- O οργανισμός μας είναι εφοδιασμένος από την φύση του -και από την τροφή του- με αντιοξειδωτικά συστήματα για να αμύνεται στην δράση των ελευθέρων ριζών. 
Τα ένζυμα, η Βιταμίνη C , το Σελήνιο, η Βιταμίνη Ε, τα Καροτενοειδή, τα Φλαβονοειδή, οι Ανθοκυανίνες, η Γλουταθειόνη, κ.ά, είναι συστατικά που προστατεύουν τις κυτταρικές µεµβράνες και δρουν δεσμεύοντας ή και εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες.
-Η προστασία από τις ελεύθερες ρίζες μειώνεται με την αύξηση της ηλικίας και με την έκθεση σε μολυσμένο περιβάλλον, στις υπεριώδεις ακτίνες, σε ουσίες όπως το αλκοόλ, τα συντηρητικά, τα λιπάσματα, κ.ά.
-Μέσα στις φυσικές τροφές υπάρχουν εκατοντάδες αντιοξειδωτικά, αλλά ζώντας στις πόλεις και με την βιομηχανοποίηση της διατροφής, πολλές απ' αυτές είτε εγκαταλείφθηκαν(όπως οι φυσικοί ξηροί καρποί, οι γλυκοπατάτες, τα κούμαρα,τα άγρια χόρτα),  είτε δεν περιέχονται πια σε επαρκείς ποσότητες στα τρόφιμα(εντατική  καλλιέργεια=υποβαθμισμένα προϊόντα)

Όταν τα αντιοξειδωτικά λείπουν από τον οργανισμό, αυτός δυσκολεύεται να λειτουργήσει σωστά. Η απουσία τους συνδέεται με μια σειρά από ασθένειες, όπως ο καρκίνος, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο σακχαρώδης διαβήτης, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η νόσος του Crohn και πολλά άλλα.

Εδώ και πολλά χρόνια έχει δημιουργηθεί από διάφορους φορείς στις ΗΠΑ μια κλίμακα μέτρησης της αντιοξειδωτικής ικανότητας της κάθε τροφής , που είναι γνωστός σαν δείκτης ORAC(Oxygen Radical Absorbance Capability ).
Υπάρχουν όμως και αντιρρήσεις. Δείτε πιο κάτω.*

Βάτος

-Όποιος ενδιαφέρεται να ακολουθήσει ένα διαιτολόγιο με υψηλό δείκτη ORAC, μπορεί να το προσπαθήσει υιοθετώντας την παραδοσιακή Ελληνική διατροφή, που είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες.

Τσιτσίραβλα τουρσί 

Τα πάντα, από το λάδι μέχρι το σκόρδο, στην κυριολεξία κάθε συστατικό έχει αντιοξειδωτική δράση.(2)

Οι υποστηρικτές και η κατάταξη.

Μαθαίνοντας πώς να χρησιμοποιείτε και να εφαρμόζετε τις πληροφορίες που περιέχονται στον πίνακα  ORAC όπως αυτός που παρατίθεται στη συνέχεια, θα έχετε στη διάθεσή σας ένα ισχυρό εργαλείο για την επιβράδυνση της γήρανσης  αλλά και συνολικά του οργανισμού σας από τις εκφυλιστικές ασθένειες.

Αντιοξειδωτική αξία σε Μονάδες ORAC ανά 100 γραμμάρια

Φρούτα Μονάδες ORAC
Açai Berry Acai Berry 18,500
 Ξερά δαμάσκηνα 5,770
Σταφίδες 2,830
Blueberries μούρα 2,400
Blackberries μουρα 2,036
Cranberries μούρα 1,750
Φράουλες 1,540
Ρόδια 1,245
Σμέουρα(Raspberries)1,220
Δαμάσκηνα 949
Πορτοκάλια 750
Κόκκινα σταφύλια 739
Κεράσια 670
Ακτινίδια 602
Λευκά σταφύλια 442
Πεπόνι 252
Μπανάνα 221
Μήλο 218
Βερίκοκα 164
Ροδάκινο 158
Λαχανικά Μονάδες ORAC
Κινέζικο Λάχανο 1,770
Σπανάκι φρέσκο 1,260
Λαχανάκια Βρυξελλών 980
Alfalfa 930
Σπανάκι, στον ατμό 909
Μπρόκολο 890
Τεύτλα 841
Κόκκινη πιπεριά 713
Κρεμμύδι 450
Καλαμπόκι 400
Μελιτζάνα 390
Κουνουπίδι 377
Αρακάς κατεψυγμένος 364
Λευκές Πατάτες 313
Γλυκοπατάτες 301
Καρότα 207
Φασόλια φρέσκα 201
Ντομάτες 189
Κολοκύθι 176
Κίτρινη κολοκύθα 150

Goji Berry

Επειδή η ποιότητα των προϊόντων και οι συνθήκες καλλιέργειας μπορεί να ποικίλλουν, πιθανώς να βρείτε βαθμολογίες κλίμακας ORAC που μπορεί να διαφέρουν από τον παραπάνω πίνακα. Χρησιμοποιείστε αυτόν τον πίνακα  επειδή είναι εύκολο να διαβαστεί και να αποσαφηνίσει τέσσερα σημαντικά κλειδιά που θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε την  αντιοξειδωτική διαβάθμιση των φρούτων και των λαχανικών. 
Πρώτον, τα φρούτα έχουν συνήθως υψηλότερη αξία στην κλίμακα ORAC από τα λαχανικά, σε αναλογία 2:1.
Δεύτερον, το μούρο Acai της Βραζιλίας έχει αναδειχθεί ως το Νο1 τρόφιμο στην κλίμακα ORAC. Όπως μπορείτε να δείτε από την τιμή του στην κλίμακα, είναι 3 φορές υψηλότερη από το πλησιέστερο φρούτο(δαμάσκηνο) και 10 φορές υψηλότερη από το πλησιέστερο  λαχανικό (λάχανο). Αυτό σημαίνει ότι μια μικρή ποσότητα acai θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών.
Τρίτον, σε γενικές γραμμές όσο πιο σκούρο το χρώμα των φρούτων ή των λαχανικών, τόσο υψηλότερη η θέση του στην κλίμακα ORAC.
Τέταρτον, αυξάνοντας την κατανάλωση υψηλής αντιοξειδωτικής αξίας φρούτων και λαχανικών μπορείτε να μειώσετε και τον αριθμό των θερμίδων που καταναλώνεται καθημερινά. Παραδείγματος χάριν  εάν θέλετε 3000 μονάδες ORAC , θα πρέπει να καταναλώσετε 14 μήλα, ή  λίγο παραπάνω από μισό φλιτζάνι βατόμουρα ή 1 φλιτζάνι φράουλες!!!
Με τη βοήθεια του πίνακα, μπορείτε επίσης να αυξήσετε σημαντικά τον αριθμό των αντιοξειδωτικών ώστε να παρέχετε μεγαλύτερη προστασία στον οργανισμό σας.
Κείμενο από:Θοδωρής Γιάνναρος, μοριακός - πυρηνικός βιολόγος(1)

Κεδρόμηλα

*Η δημιουργία της κλίμακας ORAC έχει τις ρίζες της  στο Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ, στη Βαλτιμόρη.  Παρά το γεγονός ότι η δημιουργία  προέρχεται από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας δεν έχει υπάρξει επίσημη επιστημονική δήλωση έγκρισης  του συστήματος  αυτού. Πηγή:http://nwaway.weebly.com/1/post/2010/10/-orac.html
Από εκεί και ο πρώτος πίνακας.
*H κλίμακα ORAC είναι ένα τεστ που χρησιμοποιείται συχνά για την μέτρηση της συνολικής αντιοξειδωτικής δραστικότητας των τροφών.
Παρόλα αυτά ακόμα δεν έχουμε ακόμη επιστημονικά στοιχεία που να  αποδεικνύουν αυτή τη  θεωρία. Δεν είναι αποδεκτή από τους επίσημους οργανισμούς  όπως το Food and Drug Administration (FDA) του υπουργείου υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών και το European Food Safety Authority (EFSA) οι οποίοι ρυθμίζουν τη νομοθεσία σχετικά με τις διαθρεπτικές επισημάνσεις στην Αμερική και την Ευρώπη, έχουν πρόσφατα δημοσιεύσει οδηγία όπου απαγορεύουν την αναφορά στις ετικέτες τροφίμων του ισχυρισμού ότι τροφές με υψηλή τιμή ORAC έχουν οφέλη για την υγεία.
Πηγές και εικόνες:
http://www.fitdiet.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=259:-orac&catid=31:2008-10-27-08-13-18&Itemid=91
Σχετικά άρθρα:
(1)http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=132878&cid=15
(2)http://natofao.blogspot.com/2011/03/orac.html
(3)http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=25&ct=85&articleID=10698
http://www.food-info.net/
Διαβάστε περισσότερα για την καλλιέργεια των Goji Berry εδώ:
http://biobaxes.wordpress.com/2011/03/29/445/
Οι πληροφορίες προορίζονται μόνο για ενημέρωση.
Το ιστολόγιο δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο εξωτερικών δικτυακών τόπων.
Γράψτε ένα σχόλιο.